VOA News: ព័ត៌មាន: “អៀង សារី​បដិសេធ​មិន​ផ្តល់​សក្ខីកម្ម​ក្នុង​សវនការ​ខាង​មុខ” plus 5 more

VOA News: ព័ត៌មាន: “អៀង សារី​បដិសេធ​មិន​ផ្តល់​សក្ខីកម្ម​ក្នុង​សវនការ​ខាង​មុខ” plus 5 more


អៀង សារី​បដិសេធ​មិន​ផ្តល់​សក្ខីកម្ម​ក្នុង​សវនការ​ខាង​មុខ

Posted: 26 Oct 2011 12:15 PM PDT

អតីត​បង​ធំ​ទី​បី​នៃ​របប​ខ្មែរ​ក្រហម ​អៀង ​សារី ​បាន​ប្រកាស​ថា​ ខ្លួន​នឹង​មិន​ផ្ដល់​សក្ខីកម្ម​​នៅ​ក្នុង​ពេល​កាត់ទោស​លើ​រូប​គាត់​នោះ​ទេ ​ហើយ​បាន​ទាមទារ​រក្សា​ភាព​ស្ងៀមស្ងាត់​មិន​និយាយ​ស្ដី​នៅ​គ្រប់​ដំណាក់កាល​ នៃ​ការ​កាត់​ទោស​ទាំង​អស់។​ ស្របពេល​ជាមួយ​គ្នា​នេះ​ សហមេធាវី​បរទេស​របស់​ នួន​ ជា ​ស្នើសុំ​ឲ្យ​មាន​ការ​ពន្យារ​ពេល​ការ​កាត់ទោស​ពេញ​អង្គសេចក្ដី។

នេះ​បើ​យោង​តាម​សំណើ​របស់​ អៀង​​ សារី​ ទៅ​កាន់​អង្គជំនុំ​ជម្រះ​សាលា​ដំបូង​កាល​ពី​ថ្ងៃ​ច័ន្ទ​ និង​លិខិត​របស់​ក្រុម​មេធាវី​ នួន ​ជា​ ដែល​វីអូអេ​សំឡេង​សហ​រដ្ឋអាមេរិក​ទទួល​បាន​នៅ​ថ្ងៃ​ពុធ​នេះ។

លោក​ អាង ​ឧត្តម ​សហមេធាវី​កម្ពុជា​របស់​ អៀង​ សារី ​បាន​អះអាង​ថា​ លោក​ អៀង ​សារី ​បាន​ជូន​ដំណឹង​ទៅ​កាន់​អង្គជំនុំ​ជម្រះ​សាលា​ដំបូង​របស់​សាលាក្ដី​ខ្មែរ​ក្រហម​រួច​ហើយ​កាល​ពី​ថ្ងៃ​ច័ន្ទ។

«គាត់​បាន​ជូនដំណឹង​ខ្លួន​គាត់​ទៅ​តុលាការ​ផ្ទាល់។ ​គាត់​នឹង​រក្សា​ការ​ស្ងៀមស្ងាត់ ​មិន​និយាយ ​មិន​ឆ្លើយឆ្លង ​ពីព្រោះ​គាត់​មាន​មេធាវី​ហើយ។ ​មេធាវី​អាច​ធ្វើ​កិច្ចការ​បាន​ ហើយ​សិទ្ធិ​របស់​គាត់​អាច​ធ្វើ​ដូច្នេះ​បាន។ គាត់​ជ្រើស​រើស​យក​អីញ្ជឹង​ទៅ»។

អង្គ​ជំនុំជម្រះ​សាលា​ដំបូង​របស់​សាលាក្ដី​ខ្មែរ​ក្រហម​ គ្រោង​នឹង​ចាប់​ផ្ដើម​ធ្វើ​ការ​កាត់ទោស​អតីត​មេដឹកនាំ​កំពូល​ខ្មែរ​ក្រហម​ក្នុង​សំណុំរឿង ​០០២​ នៅ​ថ្ងៃ​ទី​ ២១ ​ខែវិច្ឆិកា​​ ឆ្នាំ​២០១១​នេះ។ ​ប៉ុន្តែ​មេធាវី​របស់​ នួន​ ជា ​លោក ​ម៉ាឃើល ​ផេសម៉េន​ (Michiel Pestman) ​និង​លោក​ វិចធើ ​កូបប៉េ ​(Victor Koppe) បាន​ស្នើ​ដល់​អង្គ​ជំនុំជម្រះ​សាលា​ដំបូង​ថា ​សាលាដំបូង​គួរ​តែ​លើក​ពេល​សវនាការ​នេះ ​​ដោយសារ​ តែ​មាន​ការ​ជ្រៀតជ្រែក​ផ្នែក​នយោបាយ ​និង​កង្វះ​ឯករាជ្យភាព​ ហើយ​បញ្ហា​ទាំង​នេះ​ត្រូវ​ដោះស្រាយ​ជា​មុន។

លោក ​ហ៊ុយ ​វណ្ណៈ ​មន្ដ្រី​ផ្នែក​កិច្ចការ​សាធារណៈ​របស់​សាលាក្ដី​ខ្មែរ​ក្រហម ​មាន​ប្រសាសន៍​ថា ​អង្គ​ជំនុំជម្រះ​សាលាដំបូង​បាន​ទទួល​ការ​ជូន​ដំណឹង​របស់​អតីត​រដ្ឋមន្ដ្រី​ការបរទេស​ខ្មែរ​ក្រហម​រួច​ហើយ។ ប៉ុន្ដែ​សាលាដំបូង​មិន​ទាន់​បាន​ទទួល​សំណើ​របស់​ក្រុម​មេធាវី​បរទេស​របស់​ នួន​ ជា​ ទេ។

លោក ​ហ៊ុយ ​វណ្ណៈ ​បញ្ជាក់​ថា ​សាលាដំបូង​នឹង​ត្រូវ​ធ្វើ​ការ​សម្រេច​លើ​សំណើ​ទាំង​ពីរ​នៅ​ពេល​ខាង​មុខ​នេះ។

យ៉ាងណា​ក៏ដោយ​លោក​បញ្ជាក់​លើ​សំណើ​របស់​ អៀង ​សារី ​ថា ​នេះ​គឺ​ជា​គោលការណ៍​នៃ​ការ​អនុវត្តន៍​សិទ្ធិ​របស់​ជន​ជាប់​ចោទ។

«នេះ​គឺ​ជា​សិទ្ធិ។ ​សិទ្ធិ​តាម​ផ្លូវ​ច្បាប់ ​តាម​រដ្ឋធម្មនុញ្ញ ​ក៏​ដូច​ជា​សិទ្ធិ​ក្នុង​នីតិវិធី​នៃ​ការ​កាត់​ក្ដី​ដោយ​យុត្តិធម៌ ​និង​ត្រឹមត្រូវ​ដែល​ជន​ជាប់​ចោទ​មាន​សិទ្ធិ​នៅ​ស្ងៀម​មិន​ឆ្លើយ​តាម​នីតិវិធី»។

លោក​ ឡាត់​ គី ​អ្នក​សម្រប​សម្រួល​កម្មវិធី​សាលាក្ដី​ខ្មែរ​ក្រហម​របស់​​អង្គការ​ការពារ​សិទ្ធិ​មនុស្ស​អាដហុក ​យល់​ឃើញ​ថា ​ការ​ស្នើសុំ​ពន្យារ​ពេល​បើក​សវនាការ ​គឺ​ជា​រឿង​ដែល​ពិបាក​នឹង​ធ្វើ​ទៅ​រួច ​ត្បិត​សវនាការ​នេះ​ត្រូវ​បាន​កំណត់​ពេល​ជាក់លាក់​ហើយ​ គឺ​ជា​សវនាការ​ ដែល​ត្រូវ​សហគមន៍​ជាតិ​ និង​អន្ដរជាតិ​រង់ចាំ​បំផុត។

មួយ​វិញ​ទៀត​លោក​ ឡាត់ ​គី ​ចាត់​ទុក​ថា ​ការ​ស្នើសុំ​មិន​ផ្ដល់​សក្ខីកម្ម​ដោយ​ផ្ទាល់​របស់​អៀង​ សារី​ គឺ​ជា​យុទ្ធសាស្រ្ដ​​របស់​មេធាវី​ក្រុម​ការពារ ​ហើយ​ក៏​ជា​ការ​បង្ហាញ​ការ​មិន​សហការ​ជាមួយ​សាលាក្ដី​ដែរ។

«ខ្ញុំ​យល់​ថា ​វិប្បដិសារី​ជា​ជំងឺ​ផ្លូវ​ចិត្ត​មួយ​យ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ​សម្រាប់​មេដឹកនាំ​ខ្មែរ​ក្រហម​ទាំង​អស់។​ ដូច្នេះ​ពេល​វេលា​ហ្នឹង​ហើយ​ជា​ពេល​ដែល​ពួក​គាត់​គួរ​ផ្ដល់​ការ​ពិត​ជូន​ដល់​ជន​រងគ្រោះ​ក៏​ជា​ការ​លុប​លាង​កំហុស​ទាំង​ឡាយណា​ដែល​ខ្លួន​បាន​ធ្វើ​ខុស​នៅ​ចំពោះ​មុខ​ជន​រងគ្រោះ​រាប់​លាន​នាក់»។

តាម​គម្រោង​ អង្គ​ជំនុំជម្រះ​សាលាដំបូង​នឹង​ចាប់​ផ្ដើម​បើក​សវនាការ​ពេញអង្គ​សេចក្ដី​ក្នុង​សំណុំរឿង ​០០២ ​នៅ​ថ្ងៃ​ទី​២១​ ខែ​វិច្ឆិកា ​ហើយ​នឹង​បន្ដ​ទៀត​នៅ​ថ្ងៃ​ទី​ ២៨​ ខែ​ដដែល ​រួច​ហើយ​នឹង​ឈប់​សម្រាក​​នៅ​ពាក់​កណ្ដាល​ខែ​ធ្នូ ​​មុន​នឹង​បន្ដ​សវនាការ​ឡើង​វិញ​នៅ​ខែ​មករា​ឆ្នាំ​ ២០១២៕

This posting includes an audio/video/photo media file: Download Now

រោងចក្រ​ត្រូវ​ផ្អាក​ដំណើរការ​ក្រោយ​ពី​មាន​កម្មករ​សន្លប់

Posted: 26 Oct 2011 11:53 AM PDT

គណកម្មាធិការ​ចម្រុះ​អន្តរ​ក្រសួង​មួយ​របស់​រដ្ឋាភិបាល​ ដែល​រួម​មាន​ក្រសួង​សង្គមកិច្ច​ ក្រសួង​ការងារ ​​ក្រសួង​បរិស្ថាន​ និង​ក្រសួង​សុខាភិបាល ​បាន​សម្រេច​ផ្អាក​ជា​បណ្តោះ​អាសន្ន ​ចំពោះ​រោងចក្រ​​កាត់ដេរ​សម្លៀកបំពាក់​មួយ​ឈ្មោះ​ថា ​Anful​ ដែល​មាន​ទីតាំង​នៅ​ក្នុង​ខេត្ត​កំពង់ស្ពឺ ​បន្ទាប់​ពី​បាន​រក​ឃើញ​ថា​ មាន​កម្មករ​ជា​ច្រើន​នាក់​បាន​ដួល​សន្លប់ ​កាល​ពី​ថ្ងៃ​ច័ន្ទ​ដើម​សប្តាហ៍​នេះ។

យ៉ាង​តិច​មាន​ក្រុម​កម្មករ​កាត់ដេរ​សម្លៀកបំពាក់​ប្រមាណ​ចំនួន​១៥០​នាក់​ បាន​ដួល​សន្លប់​ជា​បន្ត​បន្ទាប់​​នៅ​ក្នុង​រោងចក្រ ​Anful ​រួច​ហើយ​បាន​ត្រូវ​បញ្ជូន​ទៅ​សង្រ្គោះ​បន្ទាន់​នៅ​ខេត្ត​កំពង់ស្ពឺ។

បន្ទាប់​ពី​បាន​ដួល​សន្លប់​ គណៈកម្មាធិការ​ចម្រុះ​អន្តរ​ក្រសួង​មួយ ​បាន​បង្កើត​ឡើង​ភ្លាមៗ​ និង​បាន​ទៅ​ពិនិត្យ​ស្ថានភាព​នៅ​រោងចក្រ ​ហើយ​បាន​ធ្វើ​ការ​សន្និដ្ឋាន​ថា ​ការ​ដួល​សន្លប់​របស់​ក្រុម​កម្មករ​បណ្តាល​មក​ពី​រោងចក្រ​បាន​បាញ់​ថ្នាំ​សម្លាប់​សត្វ​ល្អិត​ទៅ​លើ​ក្រណាត់។

លោក​ ចឹក​ បូរឹន​ ប្រធាន​ការិយាល័យ​ការងារ​ នៃ​មន្ទីការងារ​ខេត្ត​កំពង់ស្ពឺ ​បាន​និយាយ​ថា​គណៈកម្មាធិការ​ចម្រុះ ​បាន​សម្រេច​ឲ្យ​រោងចក្រ​ Anful ​ផ្អាក​ដំណើរការ​របស់​ខ្លួន​រយៈពេល​ពីរ​ថ្ងៃ​ ដើម្បីកែ​លម្អ​បរិស្ថាន​រោងចក្រ​ឡើង​វិញ។​ លោក​បាន​បញ្ជាក់​ថា​ តំណាង​រោងចក្រ​ ក៏​បាន​អនុវត្ត​ទៅ​តាម​គោលការណ៍​រួច​ហើយ​ ហើយ​បរិស្ថាន​នៅ​ក្នុង​រោងចក្រ​មាន​សភាព​ល្អ​ឡើង​វិញ​ហើយ។

«ឲ្យ​គេ​សម្អាត ​ហើយ​ឲ្យ​គេ​បើក​ម៉ាស៊ីន​ចោល។​ ខ្លាច​មាន​បញ្ហា ​បើក​ចោល​រហូត​ពីរ​ថ្ងៃ​ ពីរ​ថ្ងៃ​ហ្នឹង។​ បើក​ឲ្យ​ស្រូប​ផ្សែង​ជាតិពុល​អស់​ហ្នឹង ​ហើយ​សារ៉េ ​អា​សម្ភារៈ ​ដែល​នៅ​បាំង​ខ្យល់​ចេញ​ចូល​ហ្នឹង​ទៅ។​ ពេល​អស់​សារធាតុ​ហ្នឹង​ទៅ​ ហើយ​ខ្យល់​បក់​ចេញ​ចូល​ល្អ ​គឺ​វា​លែង​មាន​បញ្ហា​អី​ហើយ»។

អ្នកស្រី​ វ៉ា ​ចិន្តា ​មន្ត្រី​រដ្ឋបាល​នៃ​រោងចក្រ​ Anful ​បាន​និយាយ​ថា​រោងចក្រ​បាន​ធ្វើ​ការ​សម្អាត​បរិស្ថាន​​រួចរាល់​ហើយ ​ហើយ​នៅ​ថ្ងៃ​ព្រហស្បតិ៍​ស្អែក​នេះ ​កម្មករ​អាច​ចូល​បម្រើ​ការងារ​របស់​ខ្លួន​វិញ។

«កាល​ពី​ថ្ងៃ​អាទិត្យ​ហ្នឹង​ ពេល​ល្ងាច​យើង​បាន​បាញ់​សម្លាប់​សត្វ​ល្អិត​បង។​ ថ្នាំ​បាញ់​ក្រឡាត​ បាញ់​អី​ហ្នឹង​ ហើយ​ដល់​ពេល​ថ្ងៃ​ច័ន្ទ​ហ្នឹង​ គាត់​ចូល​ធ្វើ​ការ​ធម្មតា​វិញ។ ​ប្រហែល​ជា​ខ្ទង់​ម៉ោង​ប្រាំបី​ជាង​ កម្មករ​ពីរ​នាក់​ហ្នឹង ​មាន​អាការៈ ​ដូច​ជា​ងងឹត​មុខ​អីញ្ជឹង​ ក៏​បញ្ជូន​មក​ពេទ្យ​រោងចក្រ​យើង»។

អ្នកស្រី​ ជា ​អុំ ​តំណាង​សហជីប​កម្មករ​កម្ពុជា ​តំណាង​រោងចក្រ​ Anful ​បាន​និយាយ​ថា ​ក្រុម​កម្មករ  មាន​សុខភាព​ល្អ​ឡើង​វិញ ​បន្ទាប់​ពី​បាន​ដួល​សន្លប់​កាល​ពី​ថ្ងៃ​ច័ន្ទ។ ​អ្នកស្រី​បាន​និយាយ​ថា​ រោងចក្រ ​គួរ​តែ​សម្អាត​បរិស្ថាន​ឲ្យ​បាន​ល្អ​ ដើម្បី​ជៀសវាង​ផល​ប៉ះពាល់ដល់​សុខភាព​កម្មករ។

«សុំ​​ផ្ទៀង​មើល​សិន ​បើ​សិន​ចូល​ធ្វើ​ការងារ​នៅ​មិន​ស្រួល ​សុំ​បន្ត​ថែម​ទៀត​ហ្នឹង។​ ប៉ុន្តែ​អ្នក​ដែល​សន្លប់គឺ​យើង​មិន​មែន​តម្រូវ​ឲ្យ​គាត់​ចូល​ធ្វើ​ការ​ភ្លាម​ទេ។ ​គាត់​នៅ​បន្ត​សម្រាក​ថែម​ទៀត​ទេ។ ​គេ​អត់​មាន​បង្ខំ​ឲ្យ​គាត់​ចូល​ទេ»។

រោងចក្រ​ Anful ​មាន​ទីតាំង​នៅ​ក្នុង​ខេត្ត​កំពង់ស្ពឺ ​គ្រប់គ្រង​ដោយ​ថៅកែ​ជនជាតិ​ចិន​ហុងកុង​ ទើប​តែ​បើក​​ដំណើរការ​កាល​ពី​ខែ​ឧសភា ​ឆ្នាំ​២០១១។ ​រោងចក្រ​នេះ ​មាន​កម្មករ​សរុប​ចំនួន​ជាង​១.១០០​នាក់។

លោក​ ជា​ មុន្នី ​ប្រធាន​សហជីព​សេរី​កម្មករ​ នៃ​ព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា ​បាន​និយាយ​ថា​ មាន​​រោងចក្រ​ប្រមាណ​៧០​ភាគរយ​ មិន​បាន​គោរព​ទៅ​តាម​លក្ខខណ្ខ​ការងារ​របស់​ប្រទេស​កម្ពុជា​ទេ​ប្រទេស​កម្ពុជា​ទេ។

«រោងចក្រ​ខ្លះ​សន្លប់​ក្នុង​មួយ​ឆ្នាំ​ពីរ​ដង។ ​ហើយ​គ្មាន​ការ​កែប្រែ​លក្ខខណ្ឌ​ការងារ​អ្វី​ទាំង​អស់។​ គ្មាន​ការកែប្រែ​បទដ្ឋាន​នៅ​ក្នុង​រោងចក្រ​សហគ្រាស ​ដើម្បី​ឲ្យ​មាន​សុវត្ថិភាព​ សុខភាព​របស់​កម្មករ​ កម្មការីនី។​ អ្វី​ដែល​យើង​លើក​ឡើង ​គឺ​យើង​សំអាង​ទៅ​លើ​រោងចក្រ​ហ្នឹង​ សឹង​តែ​មាន​អង្គការ​ពលកម្ម​អន្តរជាតិ ​ជា​អ្នក​ឃ្លាំ​មើល​ផែន​ការងារ»។

កាល​ពី​ដើម​ខែ​កក្កដា​ រហូត​ដល់​ចុង​ខែ​តុលា​នេះ ​យ៉ាង​តិច​មាន​កម្មករ​ប្រមាណ​ជិត​ប្រាំពីររយ​នាក់​ នៅ​ក្នុង​រោងចក្រ​ចំនួន​ដប់បី​ បាន​ដួល​សន្លប់​ នេះ​បើ​តាម​ការ​បញ្ជាក់​របស់​មន្ត្រី​សហជីប​កម្មករ​ខ្មែរ៕

This posting includes an audio/video/photo media file: Download Now

ខុមហ្វ្រែល​រក​ឃើញ​ភាព​មិន​ប្រក្រតី​ក្នុង​ដំណើរការ​ចុះ​ឈ្មោះ​អ្នក​បោះឆ្នោត

Posted: 26 Oct 2011 11:08 AM PDT

អង្គការ​ឃ្លាំមើល​ការ​បោះឆ្នោត​ខុមហ្វ្រែល​ (Comfrel) បាន​រក​ឃើញ​ភាព​មិន​ប្រក្រតី​មួយ​ចំនួន​នៅ​ក្នុង​ដំណើរការ​ចុះ​ឈ្មោះ​អ្នក​បោះឆ្នោត​ពាក់ព័ន្ធ​នឹង​ការ​អនុវត្ត​នីតិ​វិធី​ចុះ​ឈ្មោះ​ គុណភាព​បញ្ជីឈ្មោះ ​និង​ការ​មិន​ទុក​ចិត្ត​របស់​គណបក្ស​នយោបាយ។

ដំណើរការ​ចុះ​ឈ្មោះ​អ្នក​បោះឆ្នោត​ត្រូវ​បាន​​ធ្វើ​ឡើង​ពី​ថ្ងៃ​ទី​១ ​ខែ​កញ្ញា​ដល់​ថ្ងៃ​ទី​១៨​ ខែ​តុលាការ​ ឆ្នាំ​២០១១។​ របាយការណ៍​របស់​ខុមហ្វ្រែល​ ដែល​បាន​ចេញផ្សាយ​នៅ​ថ្ងៃ​ពុធ​នេះ​ បាន​បង្ហាញ​ថា​ ក្នុង​ចំណោម​ឃុំ សង្កាត់​ចំនួន​៧២​នៃ​ឃុំ ​សង្កាត់​សរុប​ ១.៦២១ ​ខុមហ្វ្រែល​បាន​រក​ឃើញ​ភាព​មិន​ប្រក្រតី​មួយ​ចំនួន​ទាក់ទង​នឹង​ស្មៀន​មិន​គោរព​ម៉ោង​ធ្វើ​ការ​ចំនួន​៧​ឃុំ ​រួម​មាន​មក​ធ្វើការ​យឺត ​ចេញ​ពី​ធ្វើការ​មុន​ម៉ោង ​និង​ការ​មិន​ធ្វើ​ការ។

របាយការណ៍​នេះ​បាន​បន្ត​ថា​ នៅ​ក្នុង​ខេត្ត​មួយ​ចំនួន​ មាន​ការ​ចុះ​ឈ្មោះ​អ្នក​បោះឆ្នោត​ដោយអ្នក​បោះឆ្នោត​មិន​បាន​បំពេញ​គ្រប់​ លក្ខខណ្ឌ​ ហើយ​ព្រមទាំង​មាន​ករណី​បាត់​ឈ្មោះ​អ្នក​បោះឆ្នោត​ក្នុង​បញ្ជី​បោះឆ្នោត​ចុង​ ក្រោយ​ចំនួន​២​សង្កាត់​នៅ​ខេត្ត​ព្រះសីហនុ។

របាយការណ៍​នេះ​បាន​បន្ថែម​ថា​ ករណី​យឺតយ៉ាវ​ ឬ ​មិន​មាន​ការ​បិទផ្សាយ​កម្មវិធី​ និង​ប្រតិទិន​ចុះ​ឈ្មោះ​អ្នក​បោះឆ្នោត​ចំនួ​៦​ឃុំ ​សង្កាត់​នៅ​ខេត្ត​រតនៈគីរី​ និង​ខេត្ត​ប៉ៃលិន​ ហើយ​ទីតាំង​ការិយាល័យ​ចុះ​ឈ្មោះ​អ្នក​បោះឆ្នោត​មាន​ស្លាក​សញ្ញា​គណបក្ស​ប្រជាជន​កម្ពុជា​ចំនួន​២​សង្កាត់​នៅ​ខេត្ត​ប៉ៃលិន។

គល់ ​បញ្ញា ​ នាយក​ប្រតិបត្តិ​នៃ​គណៈកម្មាធិការ​ដើម្បី​ការ​បោះឆ្នោត​ដោយ​សេរី ​និង​យុតិធម៌​នៅ​កម្ពុជា ​(ខុមហ្វ្រែល) ​បាន​ថ្លែង​ប្រាប់​ក្រុម​អ្នក​រាយការណ៍​ព័ត៌មាន​ នៅ​សណ្ឋាគារ​ Imperial Garden Villa & Hotel ​យ៉ាង​ដូច្នេះ​ថា៖ «យើង​មាន​ការ​ព្រួយបារម្ភ​អំពី​គុណភាព​នៃ​បញ្ជី​ឈ្មោះ​បោះ​ឆ្នោត។​ យើង​គិត​ថា​ នឹង​មាន​បញ្ហា​រឿង​ឈ្មោះ​ស្ទួន​នៅ​ពីរ​កន្លែង​រហូត​ដល់​បី​ដង»។

របាយការណ៍​របស់​ខុមហ្វ្រែល ​បាន​បញ្ជាក់​ថា​ ការ​សង្កេត​ទៅ​លើ​ប្រព័ន្ធ​ផ្សព្វផ្សាយ​ក្នុង​ដំណើរការ​ចុះ​ឈ្មោះ​អ្នក​បោះឆ្នោត​ពី​ថ្ងៃ​ទី​១​ ខែ​កញ្ញា ​ដល់​ថ្ងៃ ​ទី​១៥​ ខែ​តុលា​ បាន​បង្ហាញ​ថា ​គណបក្ស​ប្រជាជន​កម្ពុជា​នៅ​តែ​ទទួល​បាន​ការ​ផ្សព្វផ្សាយ​ច្រើន​ជាង​គេ ​ជា​ពិសេស​ប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយ​ទូរទស្សន៍​ និង​ប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយ​រដ្ឋ​ ខណៈ​ដែល​គណបក្ស​ប្រឆាំង​ទទួល​បាន​ការ​ផ្សព្វផ្សាយ​ភាគ​ច្រើន​ក្នុងប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយ​ឯករាជ្យ ​ដូច​ជាវិទ្យុ​សំឡេង​សហរដ្ឋ​អាមេរិក​ វិទ្យុ​អាស៊ី​សេរី ​និង​វិទ្យុ​បារាំ​ងអន្តរជាតិ ​ព្រមទាំង​វិទ្យុ ​FM១០៥​ MHz ​ និង​វិទ្យុ​ FM១០៦.៥​ MHz។

លោក​ គល់ ​បញ្ញា ​បាន​បន្ថែម​ថា ​គ្មាន​តុល្យភាព​ និង​គ្មាន​សមធម៌​ផ្នែក​ផ្សព្វផ្សាយ​ព័ត៌មាន​រវាង​គណបក្ស​គ្រប់គ្រង​អំណាច ​និង​គណបក្ស​ប្រឆាំង។

«យើង​មាន​ការ​ព្រួយបារម្ភ។ ​បើ​សិន​រឿង​នេះ​បន្ត​ទៀត​រហូត​ដល់​ពេល​យុទ្ធនាការ​ឃោសនា​បោះឆ្នោត ​យើង​ឃើញ​ថា​វា​អាច​ធ្វើ​ឱ្យ​មាន​បញ្ហា​ប៉ះពាល់​ទៅ​លើ​ភាព​យុត្តិធម៌​ នៅ​ក្នុង​ដំណើរការ​បោះឆ្នោត»។

លោក​ កុយ ​ប៊ុនរឿន ​តំណាងរាស្ត្រ​គណបក្ស​សម ​រង្សី ​បាន​គាំទ្រ​របាយការណ៍​របស់​ខុមហ្វ្រែល ​ដោយ​បញ្ជាក់​ថា​ ការ​រក​ឃើញ​ភាព​មិន​ប្រក្រតី​របស់​ខុមហ្វ្រែល​នេះ​ មាន​លក្ខណៈ​ស្រដៀង​គ្នា​នឹង​ការ​រក​ឃើញ​របស់​គណបក្ស​សម​ រង្សី។

«ខ្ញុំ​យល់​ឃើញ​ថា​អ្វី​ ដែល​ខុមហ្វ្រែល​បាន​រក​ឃើញ​នេះ​ គឺ​ជា​របាយការណ៍​មួយ​អាច​ឱ្យ​មាន​ជំនឿ​ជឿជាក់​បាន។ ​គណបក្ស​សម ​រង្សី​ កន្លង​មក​នេះ​ បាន​ចេញផ្សាយ​ពី​ភាព​មិន​ប្រក្រតី​ជា​ច្រើន»។

លោក​ ទេព ​នីថា ​អគ្គលេខាធិការ​គណៈកម្មាធិការ​ជាតិ​រៀបចំ​ការ​បោះឆ្នោត ​បាន​ថ្លែង​ថា​ របាយការណ៍​របស់​ខុមហ្វ្រែល​តែងតែ​និយាយ​អំពី​ចំណុច​អវិជ្ជមាន​ នៃ​ដំណើរការ​បោះឆ្នោត​នៅ​កម្ពុជា​ ហើយ​របាយការណ៍​នេះ​មិន​មាន​លក្ខណៈ​គ្រប់​ជ្រុងជ្រោយ​ទេ។

«ស្មៀន​ ឬ ​ក្រុមប្រឹក្សា​ឃុំ ​សង្កាត់​ភាគ​ច្រើន​មាន​បញ្ហា​ជួប​ទឹក​ជំនន់​។ ​អញ្ចឹង ​ការ​បំពេញ​ម៉ោង​ពេល​របស់​គាត់ ​អាច​ថា​មិន​បាន​ពេល​លេញ​ទេ។​ ប៉ុន្តែ​​បើ​យើង​ពិនិត្យ​មើល​លទ្ធផល​នៃ​ការ​ចុះ​ឈ្មោះ​បោះឆ្នោត​វិញ​ យើង​បាន​ចំនួន​អ្នក​ចុះឈ្មោះ​បោះឆ្នោត​កើន​លើស​ការ​គ្រោង​ទុក​ ដែល​យើង​ប៉ាន់​ស្មាន​មាន​តែ​៤៧០.០០០​នាក់​ តែ​យើង​បាន​ចុះ​ឈ្មោះ​អ្នក​បោះឆ្នោត​រហូត​ជាង​៩១០.០០០​នាក់»។

ប្រទេស​កម្ពុជា​គ្រោង​នឹង​ធ្វើ​ការ​បោះឆ្នោត​ជ្រើសរើស​ក្រុមប្រឹក្សា​ឃុំ ​សង្កាត់​នៅ​ដើម​ឆ្នាំ​២០១២​ខាង​មុខ​​នេះ៕

This posting includes an audio/video/photo media file: Download Now

ការ​អភិវឌ្ឍ​ប្រទេស​ជា​កត្តា​សំខាន់​មួយ​ក្នុង​ការ​ដោះស្រាយ​បញ្ហា​ផ្លូវចិត្ត​នៅក្នុង​ប្រទេស​កម្ពុជា

Posted: 26 Oct 2011 01:30 PM PDT

បញ្ហា​សុខភាព​ផ្លូវចិត្ត​ជា​បញ្ហា​ចំបង​មួយ​នៅក្នុង​ប្រទេស​កម្ពុជា​នា​ពេល​បច្ចុប្បន្ន។​ បញ្ហា​នេះ​បណ្តាល​មកពី​អំពើ​ហិង្សា​ដ៏​ឃោរឃៅ​នៅក្នុង​របប​ខ្មែរក្រហម​ រួមទាំង​សង្រ្គាម​ និង​អំពើ​ហិង្សា​នៅ​មុន​ និង​ក្រោយ​របប​ខ្មែរក្រហម។​ ប្រជា​ពលរដ្ឋ​ខ្មែរ​ជាច្រើន​បាន​រងគ្រោះ​បញ្ហា​ផ្លូវចិត្ត​នេះ។​ លោក​សាស្រ្តាចារ្យ​កា​ ស៊ុនបូណាត​ក៏​ជា​អ្នក​រងគ្រោះ​បញ្ហា​ផ្លូវចិត្ត​មួយ​រូប​ផងដែរ។​ លោក​សាស្រ្តាចារ្យ​បាន​ធ្វើការ​លើ​ផ្នែក​សុខភាព​ផ្លូវចិត្ត​នៅក្នុង​ប្រទេស​កម្ពុជា​តាំងពី​ទសវត្សរ៍​១៩៨០​មក។​ នា​ពេល​បច្ចុប្បន្ន​នេះ​ លោក​សាស្រ្តាចារ្យ​ជា​ប្រធាន​ផ្នែក​វិកលវិជ្ជា​ និង​ជា​នាយក​មហាវិទ្យាល័យ​ឱសថ​សាស្រ្ត​នៃ​សាកល​វិទ្យាល័យ​វិទ្យាសាស្រ្ត​សុខាភិបាល​ និង​ជា​ប្រធាន​កម្មវិធី​ជាតិ​សម្រាប់​សុខភាព​ផ្លូវចិត្ត។

លោក​សាស្ត្រាចារ្យ​បាន​ផ្តល់​បទ​សម្ភាសន៍​ជាមួយ​វីអូអេ​ខ្មែរ​អំពី​បញ្ហា​សុខភាព​ផ្លូវចិត្ត​នៅក្នុង​ប្រទេស​កម្ពុជា​ និង​បទពិសោធន៍​របស់​លោក​ផ្ទាល់​ពាក់ព័ន្ធ​នឹង​ការ​បណ្តុះបណ្តាល​ផ្នែក​សុខភាព​ផ្លូវចិត្ត​ និង​ព្យាបាល​អ្នក​មាន​បញ្ហា​សុខភាព​ផ្លូវចិត្ត។

លោក​សាស្រ្តាចារ្យ​ពន្យល់​ថា​ ដើម្បី​ដោះស្រាយ​បញ្ហា​ផ្លូវចិត្ត​នៅក្នុង​ប្រទេស​កម្ពុជា​ ដាច់ខាត​យើង​ត្រូវ​ដោះស្រាយ​កត្តា​ ៤​ ដែល​ពាក់ព័ន្ធ​នឹង​បញ្ហា​ផ្លូវចិត្ត​ គឺ​កត្តា​ជីវសាស្រ្ត​ កត្តា​ចិត្តសាស្រ្ត​ កត្តា​សង្គម​ និង​កត្តា​ជំនឿ។​ ចំពោះ​កត្តា​ជីវសាស្រ្ត​ យើង​ត្រូវ​ប្រើ​ឱសថ​ជួយ​អ្នកជំងឺ។​ ចំពោះ​កត្តា​ចិត្តសាស្រ្ត​ យើង​ត្រូវ​ប្រើ​ការ​អប់រំ​ ដូចជា​ការ​អប់រំ​តាម​បែប​ព្រះពុទ្ធសាសនា​ និង​ចលនា​អប់រំ​សុខភាព​ផ្លូវចិត្ត​ផ្សេងៗ​ទៀត។​ រីឯ​កត្តា​សង្គម​ យើង​ត្រូវ​អភិវឌ្ឍ​ប្រទេស​ជាតិ​ឲ្យ​បាន​រីកចម្រើន។​ ចំណែកឯ​កត្តា​ជំនឿ​វិញ ​យើង​ត្រូវ​តម្រង់​ជំនឿ​របស់​អ្នក​មាន​វិបត្តិ​ផ្លូវចិត្ត​កុំឲ្យ​ជឿ​ជ្រុល​ ឬ​ជឿ​ខុស​ និង​ប្រតិបត្តិ​តាម​ព្រះពុទ្ធ​សាសនា​ ធ្វើ​បុណ្យ​ឧទ្ទិស​កុសល​ដល់​សាច់ញាតិ​ដែល​បាន​ចែក​ឋាន​ទៅ»។

នេះ​ជា​សេចក្តីសង្ខេប​បទសម្ភាសន៍​រវាង​លោក​ភី​ សុភាដា​នៃ​វីអូអេ​ខ្មែរ​ ជាមួយ​លោក​សាស្រ្តាចារ្យ​កា​ ស៊ុនបូណាត។

<!--AV-->

វីអូអេ៖ ដូច​ដែល​យើង​ដឹង​ហើយ​ថា​ ប្រជាពលរដ្ឋ​ខ្មែរ​បាន​រងគ្រោះ​ធ្ងន់ធ្ងរ​នៅក្នុង​របប​ខ្មែរ​ក្រហម​ អញ្ចឹង​តើ​លោក​សាស្រ្តាចារ្យ​គិត​ថា​ បញ្ហា​ហ្នឹង​ជះ​ឥទ្ធិពល​អ្វី​ខ្លះ​ដល់​ប្រជាពលរដ្ឋ​ខ្មែរ​ ក៏​ដូចជា​សង្គម​ទាំងមូល​ដែរ?

សាស្រ្តាចារ្យ ​កា​ ស៊ុនបូណាត៖ ការណ៍ពិត​ ប្រទេស​កម្ពុជា​រងគ្រោះ​សង្រ្គាម​តាំងពី​ឆ្នាំ​១៩៧០​ រហូត​មក​ដល់​ឆ្នាំ​១៩៧៥។​ បន្ទាប់មក ​ពី​ឆ្នាំ​១៩៧៥​រហូត​ដល់​ឆ្នាំ​១៩៧៩​គឺជា​របប​ប៉ុល ពត។​ ហើយ​ក្រោយមក​ទៀត​ មួយ​ចំណែក​នៃ​ប្រទេស​កម្ពុជា​ ជាពិសេស​ផ្នែក​ខាងលិច​ នៅ​រងគ្រោះ​ដោយ​សង្គ្រាម​រហូត​ដល់​ក្រោយ​ឆ្នាំ​១៩៧៩​ ហើយ​មក​ទល់​នឹង​ឆ្នាំ​១៩៩៨​ ទើប​យើង​បាន​សន្តិភាព​ទាំងស្រុង។​ ទាំងអស់​នេះ​ជា​ផល​ប៉ះពាល់​ទៅលើ​អារម្មណ៍​របស់​ប្រជាពលរដ្ឋ​ដែល​ជា​អ្នក​ធ្លាប់​ទទួល​រងគ្រោះ​ដោយសារ​គ្រោះថ្នាក់​ទាំងអស់​នេះ។​ វា​ធ្វើឲ្យ​មាន​ផល​ប៉ះពាល់​ទៅជា​ជំងឺ​ផ្លូវចិត្ត​ជាច្រើន​ ជាពិសេស​ជំងឺ​ថប់​អារម្មណ៍​ ជំងឺ​ធ្លាក់​ទឹកចិត្ត​ និង​ជំងឺ​បាក់ស្បាត។​ ដោយសារ​ការ​ខ្វះខាត​ការ​ព្យាបាល​ដ៏​យូរ​ច្រើន​ឆ្នាំ​ ច្រើន​ទសវត្សរ៍​ បានជា​ធ្វើឲ្យ​ជំងឺ​បាក់ស្បាត​នេះ​ប្រែក្លាយ​ទៅជា​ជំងឺ​ម៉្យាង​ដែល​ហៅ​ថា​ «ពិបាក​ចិត្ត​ ធ្វើ​ទុក្ខ​កាយ»។​ វា​ទៅជា​ឈឺ​ពោះ​ ឈឺ​ក្បាល​ ឈឺ​ពេញ​ខ្លួន​ ណែន​ទ្រូង​ ថប់​ដង្ហើម​ លើស​ឈាម។​ ហើយ​សម្រាប់​អ្នក​ខ្លះ​ទៀត​ដែល​មាន​បញ្ហា​ថប់​អារម្មណ៍​ ដើម្បី​ដោះស្រាយ​ការ​ធ្វើ​ទុក្ខ​ម្តងៗ​ គាត់​បែរ​ទៅជា​ពិសារ​ស្រា​ ហើយ​ការ​ពិសារ​ស្រា​នេះ​ជា​ផល​វិបាក​ប៉ះពាល់​ដល់​សង្គម​កម្ពុជា​យើង។

មិន​ត្រឹមតែ​ប៉ុណ្ណេះ​ទេ​ សម្រាប់​ប្រជាពលរដ្ឋ​ដែល​ជា​អ្នក​រងគ្រោះ​ផ្ទាល់​នោះ​ គាត់​ទទួល​រង​នូវ​បញ្ហា​អស់​ទាំងនេះ។​ តែ​ដោយសារតែ​ឪពុក​ម្តាយ​ដែល​មាន​ជំងឺ​ផ្លូវចិត្ត​ទាំងអស់​ហ្នឹង​ គាត់​ពិបាក​នឹង​អត់ទ្រាំ​ឲ្យ​ស្ងប់​ក្នុង​ចិត្ត​ ដូច្នេះ​ហើយ​វា​ងាយ​ធ្វើ​ឲ្យ​គាត់​ហ្នឹង​មាន​ចរិត​កាច​ច្រឡោត​ ទប់​ចិត្ត​អត់​បាន​ បង្ក​ទៅជា​ធ្វើ​អំពើហិង្សា​ក្នុង​គ្រួសារ។​ ដូច្នេះ​យើង​សង្កេត​ឃើញ​ថា​ អំពើ​ហិង្សា​ក្នុង​គ្រួសារ​ច្រើន​ណាស់​ជា​ផល​វិបាក​នៃ​ជំងឺ​ផ្លូវចិត្ត​ ហើយ​ជាពិសេស​គឺ​បណ្តាល​មកពី​ឪពុក​ម្តាយ​ដែល​រងគ្រោះ​ដោយសារ​សង្រ្គាម​ និង​របប​ប៉ុល ពត​ហ្នឹង​តែម្តង។​ ហើយ​អំពើ​ហិង្សា​នេះ​ជះ​ឥទ្ធិពល​ដល់​ក្មេង​ស្រករ​ក្រោយ​ ដែល​មិន​ដែល​រងគ្រោះ​ មិនដែល​ឃើញ​ មិនដែល​ស្គាល់​របប​ប៉ុល ពត​ ឬក៏​សង្រ្គាម​សោះ។​ អញ្ចឹង​ឃើញ​ថា​ សង្រ្គាម​ និង​របប​ប៉ុល ពត​បាន​ជះ​ឥទ្ធិពល​ផ្ទាល់​ និង​ប្រយោល​ ទៅដល់​អ្នក​ដែល​ធ្លាប់​រស់នៅ​ក្នុង​ហ្នឹង​ផ្ទាល់​ និង​ប្រជាពលរដ្ឋ​ស្រករ​ក្រោយ​ ដែល​នេះ​ជា​បញ្ហា​មួយ​ធំធេង​សម្រាប់​ប្រជាពលរដ្ឋ​ខ្មែរ​យើង​ ដែល​មិន​ត្រឹមតែ​ប្រជាពលរដ្ឋ​ខ្មែរ​ដែល​រស់នៅ​ក្នុង​ស្រុក​ទេ​ សូម្បីតែ​ប្រជាពលរដ្ឋ​ដែល​បាន​អញ្ជីញ​ទៅ​រស់នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​ទី​៣​ហើយ​នោះ​ ក៏​ទទួល​រងគ្រោះ​បែប​អញ្ចឹង​ដូចគ្នា​ដែរ។

<!--AV-->

វីអូអេ៖ លោក​សាស្រ្តាចារ្យ​បាន​មាន​ប្រសាសន៍​ថា​ របប​ប៉ុល ពត​ និង​សង្រ្គាម​ប៉ះពាល់​ផ្ទាល់​ផង​ និង​ប្រយោល​ផង​ ហើយ​ចំពោះ​ការ​ប៉ះពាល់​ផ្ទាល់​ គឺ​ធ្វើឲ្យ​គាត់​ហ្នឹង​ទៅជា​មាន​ជំងឺ​បាក់ស្បាត​ ដែល​មាន​រោគសញ្ញា​មួយ​ចំនួន​ ដូចជា​ទៅ​ពិសារ​ស្រា​ ទៅ​បង្ក​អំពើ​ហិង្សា​ក្នុង​គ្រួសារ​អី​ផ្សេងៗ​ជាដើម។​ តើ​មាន​អាការៈ​អ្វី​ផ្សេង​ពី​ហ្នឹង​ទេ​ ដែល​ស្តែង​ចេញ​មក​ចំពោះ​អ្នក​ដែល​បាន​រងគ្រោះ​ផ្ទាល់​ពី​អំពើ​ហិង្សា​បែប​ហ្នឹង​ ដែល​ធ្វើឲ្យ​យើង​ដឹង​ថា​ គាត់​ដោយសារ​បញ្ហា​ជំងឺ​ផ្លូវចិត្ត​ ធ្វើឲ្យ​គាត់​ស្តែង​ចេញ​អាកប្បកិរិយា​ ឬក៏​រោគសញ្ញា​ផ្សេងៗ​បែប​ហ្នឹង?

សាស្រ្តាចារ្យ ​កា​ ស៊ុនបូណាត៖ ចង់​ជម្រាប​ជូន​ថា​ ការ​រងគ្រោះ​ទាំង​ប៉ុន្មាន​ហ្នឹង​ធ្វើឲ្យ​គាត់​កើត​ជំងឺ​ហៅ​ថា​ ជំងឺ​ថប់​អារម្មណ៍​ ដែល​ភាសា​អង់គ្លេស​ហៅ​ថា​ anxiety​ disorder​ ជំងឺ​ទឹកចិត្ត​ ដែល​ភាសា​អង់គ្លេស​ហៅ​ថា​ mood​ disorder​ ដែល​មាន​ច្រើន​ជាង​គេ​ ហើយ​ជំងឺ​មួយ​ទៀត​ដែល​មាន​ច្រើន​ជាង​គេ​ដែរ​ គឺ​ជំងឺ​បាក់ស្បាត​ ដែល​ភាសា​អង់គ្លេស​ហៅ​ថា​ Post-Traumatic Stress Disorder​ (PTSD)​ ដែល​ចេះតែ​ឃើញ​អី​ទៅ​ គាត់​ខ្លាច​ គាត់​ភ័យ​ គាត់​មិន​ហ៊ាន​ទៅ​ណា​មក​ណា។​ ដោយសារ​ឥរិយាបថ​ទាំងអស់​ហ្នឹង​ ធ្វើឲ្យ​គាត់​បាត់បង់​លទ្ធភាព​ការងារ​ ដោយសារ​ភ័យ​ពេក​ ដោយសារ​បារម្ភ​ពេក។​ អញ្ចឹង​ធ្វើឲ្យ​គាត់​ភ្លេចភ្លាំង។​ ការងារ​អី​ដែល​ត្រូវ​ធ្វើ​រហ័ស​ទៅជា​ធ្វើ​យឺត​ ឬ​បើ​មិន​អញ្ចឹង​ទេ​ គាត់​សម្រេចចិត្ត​នៅក្នុង​មុខរបរ​ខុស​ រក​ស៊ី​ចេះតែ​ខាត។​ ឯ​អ្នក​ខ្លះ​ទៀត​លែង​ចង់​ធ្វើ​ការងារ​ ទ្រាំ​សុំ​តែ​បាន​គ្រប់គ្រាន់​សម្រាប់​រស់​ ព្រោះ​គាត់​ខ្លាច​ប្រឈម​នឹង​បញ្ហា​ស្មុគស្មាញ​ ធ្វើឲ្យ​គាត់​នឹក​ឃើញ​ឡើង​វិញ​នូវ​ភាព​លំបាកលំបិន​និង​ស្មុគស្មាញ។​ ពេល​ខ្លះ​ ពេល​ដែល​គាត់​ធ្វើទុក្ខ​ខ្លាំង​ ដូចជា​គាត់​កើត​ជំងឺ​ធ្លាក់​ទឹកចិត្ត​ខ្លាំង​ជាដើម​ វា​ធ្វើឲ្យ​គាត់​មិនសូវ​បាយ​ មិនសូវ​ទឹក​ មិនសូវ​ថែខ្លួន​ មិនសូវ​រវល់​នឹង​ខ្លូនឯង។​ វា​ធ្វើឲ្យ​សរីរាង្គ​ចុះខ្សោយ​ វា​ងាយ​នឹង​កើត​ជំងឺ​ផ្សេងៗ​ ដូចជា​ផ្តាសាយ​ ក្តៅខ្លួន​ ឬក៏​គ្រុន​រាគរូស​ជាដើម។​ អញ្ចឹង​ឥរិយាបថ​មិន​រវល់​នឹង​ខ្លួនឯង​ក្នុង​ជំងឺ​ផ្លូវចិត្ត​ ដូចជា​ជំងឺ​ធ្លាក់​ទឹកចិត្ត​ហ្នឹង​ ជា​កត្តា​មួយ​ងាយ​ឲ្យ​កើត​ជំងឺ​រាងកាយ​ជា​ទូទៅ​គ្រប់​ផ្នែក​ដូច​បាន​ជម្រាប​អញ្ចឹង។​ ដូច្នេះ​ វា​មាន​ផល​ប៉ះពាល់​ច្រើន​ពី​សុខភាព​មិន​ប្រក្រតី​នេះ​ទៅលើ​ជីវភាព​រស់នៅ​ ទៅលើ​សុខភាព​ទូទៅ​ ទៅលើ​មុខរបរ​ ទៅលើ​អ្វីៗ​ផ្សេងទៀត។​ ជំងឺ​នេះ​មាន​តាំងពី​ប្រភេទ​ស្រាល​ មធ្យម​ និង​ធ្វើទុក្ខ​ខ្លាំង​ ហើយ​ជាទូទៅ​ វា​ជា​បញ្ហា​បង្ក​នៅក្នុង​ប្រទេស​កម្ពុជា​យើង​ច្រើន​ដែរ។

វីអូអេ៖ ដូច​លោក​សាស្រ្តាចារ្យ​បាន​មាន​ប្រសាសន៍​អញ្ចឹង​ ប្រជាពលរដ្ឋ​ខ្មែរ​ប៉ះពាល់​ផ្លូវចិត្ត​តាំងពី​ស្រាល​រហូត​ដល់​ធ្ងន់។ អញ្ចឹង​តាម​ការ​សិក្សា​ ក៏​ដូចជា​ការ​ស្រាវជ្រាវ​របស់​លោក​សាស្រ្តាចារ្យ​ តើ​លោក​សាស្រ្តាចារ្យ​គិត​ថា​ បញ្ហា​ផ្លូវចិត្ត​នៅក្នុង​ប្រទេស​កម្ពុជា​មាន​លក្ខណៈ​ធ្ងន់ធ្ងរ​ច្រើន​ទេ?

សាស្រ្តាចារ្យ ​កា​ ស៊ុនបូណាត៖ មក​ទល់​នឹង​ពេល​នេះ​ យើង​មិនទាន់​មាន​ការ​ស្រាវជ្រាវ​ស្តីពី​វិធីសាស្រ្ត​ ដែល​កំណត់ឲ្យ​ឃើញ​ច្បាស់​ថា​ ភាគរយ​ប៉ុន្មាន​ល្មម​ ភាគរយ​ប៉ុន្មាន​ធ្ងន់ធ្ងរ​ និង​ភាគរយ​ប៉ុន្មាន​មធ្យម​ទេ។​ គ្រាន់តែ​ខ្ញុំ​សង្កេត​ឃើញ​ថា​ បើ​និយាយ​អំពី​ការ​ចងចាំ​ និង​ផ្លូវ​បញ្ញា​ ប្រជាពលរដ្ឋ​យើង​ដែល​ខ្ញុំ​បាន​ធ្លាប់​ជួប​ ធ្លាប់​ឃើញ​ ស្ថិត​នៅក្នុង​កម្រិត​មួយ​ដែល​មិនសូវ​ខ្ពស់​ប៉ុន្មាន​ទេ។​ គាត់​ឆាប់​ភ័យ​ គាត់​ឆាប់​តក់ស្លុត​ គាត់​ឆាប់​រន្ធត់​ ហើយ​គាត់​ឆាប់​បាត់​ម្ចាស់ការ។​ ត្រង់​ហ្នឹង​ហើយ​ ដែល​វា​ឆ្លុះ​បញ្ចាំង​ថា​ វា​មាន​ការ​ប៉ះពាល់​គួរសម​ដែរ​ទៅលើ​ផ្លូវចិត្ត​របស់​គាត់​ ហើយ​ថែមទាំង​ទៅលើ​ប្រសិទ្ធិភាព​នៃ​ការងារ​របស់​គាត់​ និង​ការ​ប្រឈម​ទៅនឹង​បញ្ហា​ដែល​គាត់​ជួបប្រទះ។

វីអូអេ៖ លោក​សាស្រ្តាចារ្យ​បាន​មាន​ប្រសាសន៍​អំពី​ឥទ្ធិពល​របស់​បញ្ហា​ផ្លូវចិត្ត​ហ្នឹង​ទៅដល់​អ្នក​ជំនាន់​ក្រោយ។​ អញ្ចឹង​តើ​អ្នក​ជំនាន់​ក្រោយ​ហ្នឹង​បង្ហាញ​អាការៈ​យ៉ាងណា​ដែរ​ ដែល​យើង​ដឹង​ថា​ពួកគាត់​ប៉ះពាល់​ ឬក៏​ទទួល​ឥទ្ធិពល​ផ្នែក​ផ្លូវចិត្ត​ដែរ?

សាស្រ្តាចារ្យ ​កា​ ស៊ុនបូណាត៖ ខ្ញុំ​សូម​លើក​ឧទាហរណ៍​អំពី​គ្រួសារ​មួយ​ចំនួន​ ដូចជា​ក្រុម​គ្រួសារ​មួយ​នោះ​ ប្តី​កើត​ជំងឺ​ធ្លាក់​ទឹកចិត្ត​ ប្រពន្ធ​ក៏​កើត​ជំងឺ​ធ្លាក់​ទឹកចិត្ត​ដែរ។​ ជំងឺ​ធ្លាក់​ទឹកចិត្ត​ហ្នឹង​ធ្វើឲ្យ​ចិត្ត​ ដែល​ទប់ស្កាត់​ ឬក៏​រំងាប់​ចិត្ត​កុំឲ្យ​គ្រេវគ្រោធ​នោះ​ វាចុះ​ខ្សោយ។​ អញ្ចឹង​រវាង​ប្តី​និង​ប្រពន្ធ​នេះ​ឆាប់​អន់​ចិត្ត​គ្នា​ ឆាប់​បន្ទោស​គ្នា​ ឆាប់​ឈ្លោះ​គ្នា។​ ធម្មតា​ទេ​ កូន​ដែល​កើត​មក​ត្រូវការ​ការ​កក់ក្តៅ​ ត្រូវការ​ការ​បីបាច់​ថែរក្សា​ឲ្យបាន​សមរម្យ​ពី​ឪពុក​ម្តាយ​ ទោះបីជា​មិនសូវ​ជា​មាន​លុយកាក់​អី​ក៏ដោយ។​ ប៉ុន្តែ​ដោយសារតែ​ឪពុក​ម្តាយ​ឧស្សាហ៍​តែ​ឈ្លោះគ្នា​ វ៉ៃតប់​គ្នា។​ កូន​នោះ​អត់​មាន​អី​នឹង​កក់ក្តៅ​ ងាក​ទៅ​ម្តាយ​ ម្តាយ​រវល់តែ​យំ​ ត្រូវ​ប្តី​វ៉ៃ​គំរាម​ ដល់​ងាក​ទៅ​ឪពុក​ ឪពុក​កាច។ ​ដូច្នេះ​បរិយាកាស​សម្រាប់​បីបាច់​ថែរក្សា​កូន​ឲ្យ​មាន​សុវត្ថិភាព​ឲ្យ​ត្រជាក់​ត្រជុំ​ វា​អត់មាន។​ អញ្ចឹង​វា​ធ្វើឲ្យ​កូន​ហ្នឹង​ភ័យ​ រងគ្រោះ។​ ករណី​មួយ​ ប្តី​ប្រពន្ធ​ក្មេងៗ​ ប្តី​ទើបតែ​អាយុ​៣០​ជាង​ ប្រពន្ធ​ទើបតែ​អាយុ​៣០​ ឯ​កូន​អាយុ​បាន​១០​ឆ្នាំ​ តែ​ដោយសារ​ប្តី​ធ្លាប់​រងគ្រោះ​ដែល​ធ្វើឲ្យ​គាត់​កាច​ មក​ដល់​ផ្ទះ​វិញ​ឈ្លោះ​ជាមួយ​ប្រពន្ធ​ ឡូឡា​ ក្តុងក្តាំង​ បោកប្រាស់។ កូន​នោះ​អាយុ​២​ ឬ​៣​ឆ្នាំ​ វា​នៅ​អត់​សុខ​ វា​ដូចជា​ខ្វះ​ភាព​កក់ក្តៅ។ ដល់​ឥឡូវ​ហ្នឹង​ទៅជា​រៀន​អត់​កើត​ ភ្លេចភ្លាំង​ ហើយ​បាក់ស្បាត។​ នេះ​ហើយ​ជា​ផលវិបាក​ជា​ប្រយោល​ពី​របប​សង្គ្រាម​ និង​របប​ប៉ុល ពត។

វីអូអេ៖តើ​លោក​សាស្រ្តាចារ្យ​គិត​ថា​ ប្រជាពលរដ្ឋ​ខ្មែរ​យើង​គិត​ថា​ ពួកគាត់​មាន​បញ្ហា​សុខភាព​ផ្លូវចិត្ត​ដែរ​ឬទេ?

សាស្រ្តាចារ្យ ​កា​ ស៊ុនបូណាត៖ជា​ទូទៅ​ គាត់​មិន​ទទួលស្គាល់​ថា​ គាត់​កើត​បញ្ហា​ផ្លូវចិត្ត​ទេ​ ព្រោះ​ការ​យល់ដឹង​អំពី​បញ្ហា​ចិត្តសាស្រ្ត​ និង​ជំងឺ​ផ្លូវចិត្ត​នៅក្នុង​ប្រទេស​កម្ពុជា​មិន​បាន​ភាព​ច្បាស់លាស់​ព្រោះ​ថា​ យើង​ច្រើនតែ​យល់​ថា​ បើ​មាន​ជំងឺ​ផ្លូវចិត្ត​ ទាល់តែ​ឆ្កួត​ និយាយ​ស្តាប់​គ្នា​លែង​បាន​ មាន​អាការៈ​ដែល​ខុសប្លែក​ពីគេ​ ដើរ​តាម​ចិញ្ចើម​ថ្នល់​ស្រែក​អាឡេអាឡូ​ ឬក៏​សើច​តែ​ឯង​ ឬក៏​យំ​តែ​ឯង។​ ភាគច្រើន​ គាត់​មិន​ទទួលស្គាល់​ថា​ ខ្លួន​មាន​ជំងឺ​ផ្លូវចិត្ត​ទេ​ ដោយសារតែ​ទស្សនៈ​យល់ដឹង​អំពី​ជំងឺ​ផ្លូវចិត្ត​ វា​មិន​ច្បាស់លាស់​ ហើយ​វា​មិន​ត្រូវបាន​យល់ដឹង​ជា​ទូទៅ។​ ​នៅ​ប្រទេស​គេ​ ប្រជាពលរដ្ឋ​គេ​មាន​ការ​ចេះដឹង​ រៀន​បាន​ជ្រៅជ្រះ ​យ៉ាងហោចណាស់​ក៏​ចប់​វិទ្យាល័យ​ដែរ។​ ហើយ​លើស​ពី​នេះ​ទៀត​ ការ​ផ្សព្វផ្សាយ​បែប​អស់​ហ្នឹង​ គេ​មាន​នៅ​តាម​ទូរទស្សន៍​ គេ​មាន​នៅ​តាម​សៀវភៅ​ គេ​មាន​នៅ​តាម​វិទ្យុ​ ហើយ​ប្រជាពលរដ្ឋ​គេ​ជា​អ្នក​ចូលចិត្ត​អាន​សៀវភៅ។​ អញ្ចឹង​ផ្អែក​ទៅលើ​កម្រិត​ចេះដឹង​របស់​គេ​ និង​ការ​ផ្សព្វផ្សាយ​នេះ​ធ្វើឲ្យ​គេ​មាន​ការ​យល់ដឹង​ច្រើន។​ នៅ​ប្រទេស​កម្ពុជា​យើង​ ការ​អភិវឌ្ឍ​សេវា​សុខភាព​ផ្លូវចិត្ត​ហ្នឹង​បានតែ​មួយ​គន្លាក់​ មក​ដល់​ឆ្នាំ​១៩៧៥​ ក៏​ត្រូវ​បាត់បង់​។ ហើយ​​យើង​ក៏​ចាប់ផ្តើម​តិចៗ​មក​វិញ​ ចាប់ពី​ឆ្នាំ​១៩៩៤។​ អញ្ចឹង​ឃើញ​ថា​ ការ​យល់ដឹង​របស់​ប្រជាពលរដ្ឋ​យើង​អំពី​បញ្ហា​ចិត្តសាស្រ្ត​ និង​ពី​ជំងឺ​ផ្លូវចិត្ត​នេះ​ នៅ​មាន​កម្រិត​នៅ​ទាប​នៅឡើយ។​ លើស​ពី​នេះ​ បើ​តាម​ការ​ស្រាវជ្រាវ​នៅ​ឆ្នាំ​១៩៩៩​ ឃើញ​ថា​ ប្រជាពលរដ្ឋ​ប្រហែល​ជា​៤០​ភាគរយ​មិនទាន់​បាន​ចប់​ថ្នាក់​ទី​៣​នៃ​បឋម​សិក្សា​ទេ​ អញ្ចឹង​កម្រិត​ចេះដឹង​ហ្នឹង​ហើយ​ធ្វើឲ្យ​គាត់​មិនសូវ​យល់​អំពី​លក្ខណៈ​វិទ្យាសាស្រ្ត​ ដែល​ទាក់ទង​នឹង​បញ្ហា​សុខភាព​ ជាពិសេស​បញ្ហា​ចិត្តសាស្រ្ត​ទេ។​ តែ​ផ្ទុយ​ទៅវិញ​ យើង​នាំគ្នា​យល់​ទៅលើ​បញ្ហា​អបិ្បយ​ជំនឿ​ទៅលើ​ការ​ធ្វើ​អំពើ​អ្វី​ឯណោះ​ទៅវិញ​ទេ​ តែ​កាលណា​មាន​ជំងឺ​ផ្លូវចិត្ត​អី​ប្លែក​ខុសគេ​ គឺ​គាត់​ទៅ​រក​គ្រូ​ ទៅ​រក​លោកសង្ឃ​ស្រោច​ទឹក​ ឬក៏​ធ្វើ​ខ្សែ​គាថា​ដេញ​ខ្មោច​ ដេញ​ព្រាយ​បិសាច​ទៅវិញ។​ ហេតុ​ដូច្នេះ​ ដោយសារ​ការ​យល់ដឹង​តិចតួច​នេះ​ ហើយនិង​ការ​យល់ច្រឡំ​អំពី​ជំងឺ​ផ្លូវចិត្ត​នេះ​ បានជា​យើង​សព្វថ្ងៃ​នេះ​មាន​អ្នក​មក​រក​ការ​ព្យាបាល​ជំងឺ​ផ្លូវចិត្ត​ហ្នឹង​តិច។​ ប៉ុន្តែ​បើសិនជា​ប្រៀបធៀប​នៅ​មុន​ឆ្នាំ​១៩៩៤​ ឃើញ​ថា​ ការ​យល់ដឹង​នេះ​ច្រើន។​ តែ​បើ​ប្រៀបធៀប​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​យើង​ តាំងពី​យើង​ធ្វើ​ការ​អភិវឌ្ឍ​សុខភាព​ផ្លូវចិត្ត​ហ្នឹង​ ការ​យល់ដឹង​កាន់តែ​ច្រើន​ ហើយ​មាន​ការ​បោះបង់​សេវា​តាម​បែប​បុរាណ​ ឬ​ក៏​អប្បិយ​ជំនឿ​ និង​ងាក​មក​រក​សេវា​នៅ​តាម​មន្ទីរពេទ្យ​របស់​យើង​ក៏​កាន់តែ​ច្រើន។​ តែ​បើ​ប្រៀបធៀប​ទៅនឹង​ប្រទេស​ដទៃ​ យើង​នៅ​ទាប​នៅឡើយ។

វីអូអេ៖ តើ​លោក​សាស្រ្តាចារ្យ​គិត​ថា​ ប្រជាពលរដ្ឋ​ខ្មែរ​អាច​ដោះស្រាយ​បញ្ហា​វិបត្តិ​ផ្លូវចិត្ត​ ឬក៏​ការ​ប៉ះទង្គិច​ផ្លូវចិត្ត​ធ្ងន់ធ្ងរ​ហ្នឹង​យ៉ាងម៉េច​ដែរ​ចំពោះ​ខ្លួន​ពួក​គាត់​ផ្ទាល់?

សាស្រ្តាចារ្យ ​កា​ ស៊ុនបូណាត៖ក្រៅពី​សេវា​សុខភាព​ផ្លូវចិត្ត​នៅក្នុង​វិស័យ​សុខាភិបាល​ ប្រជាពលរដ្ឋ​អាច​មាន​មធ្យោបាយ​ ដោយ​ខ្លួន​ឯង​ផ្ទាល់​ គឺ​កាលណា​គាត់​ធ្លាប់​មាន​ទុក្ខ​លំបាក​ គាត់​តែងតែ​ជៀសវាង​ ដែល​នៅក្នុង​លោក​ខាង​លិច​តែងតែ​និយាយ​ថា​ «តទល់​ ឬក៏​គេចចេញ»។​ ខ្មែរ​យើង​តែងតែ​យក​ការ​គេចចេញ​ហើយ​ ដែល​ខ្មែរ​យើង​ហៅ​ថា​ សន្សំ​សុខ។​ ការណ៍​ដែល​ធ្វើ​យ៉ាង​នេះ​ មកពី​យើង​យល់​ទៅតាម​ព្រះពុទ្ធ​សាសនា។​ ការ​អប់រំ​តាម​ព្រះពុទ្ធ​សាសនា​ធ្វើឲ្យ​យើង​ចេះ​អត់ទ្រាំ​ និង​ចេះ​ទទួល​យក​ហេតុផល។​ ខ្មែរ​យើង​មិនសូវ​គិត​រឿង​បច្ចុប្បន្ន​ប៉ុន្មាន​ទេ។​ គាត់​គិត​ថា ​ជាតិ​ក្រោយ​ គាត់​ធ្វើ​យ៉ាងម៉េច​ឲ្យ​គាត់​បាន​សុខ។​ អញ្ចឹង​ជាតិ​នេះ​គាត់​កើត​ទុក្ខ​ វា​ជា​កម្មផល។​ ប៉ុន្តែ​គាត់​ក៏​ត្រូវការ​ឲ្យ​ខ្លួន​គាត់​បាន​ស្ងប់​ចិត្ត​ រំងាប់​ចិត្ត​ដែរ។​ ហេតុ​ដូច្នេះ​បានជា​ការ​ស្ងប់​រំងាប់​ចិត្ត​របស់​គាត់​ហ្នឹង​ច្រើន​ជាងគេ​ គឺ​គាត់​ធ្វើ​តាម​បែប​ដក​ខ្លួន​ថយ​ មិន​ប្រឈម​ទៅ​នឹង​បញ្ហា​ មាន​ប៉ុន្មាន​គាត់​ធ្វើឲ្យ​ក្លាយ​ទៅជា​សេចក្តីសុខ​ប៉ុណ្ណឹង។​ គាត់​មិន​លោភ​មិន​អី​ទេ។​ អញ្ចឹង​ឃើញ​ថា​ នៅក្នុង​ព្រះពុទ្ធ​សាសនា​មាន​ក្បួនខ្នាត​ដែល​អាច​ជួយ​ប្រជាពលរដ្ឋ​ ដោយឡែក​ទៅតាម​ការ​យល់ដឹង​របស់​គាត់​ ជំនឿ​របស់​គាត់។​ អ្វី​ដែល​គាត់​ផ្តោត​ផ្សាភ្ជាប់​នឹង​សាសនា​ហ្នឹង​ខ្លាំង​បាន​ធ្វើឲ្យ​គាត់​ស្ងប់ចិត្ត​ ឲ្យ​គាត់​អាច​ទទួលយក​កម្មផល​ហ្នឹង​បាន។​ ប៉ុន្តែ​ការ​ទទួល​កម្មផល​ខ្លាំង​ពេក​ក៏​មិន​ល្អ​ដែរ​ ដូច​ថា​ គេ​ធ្វើ​អី​ក៏​បាន​ដែរ​ ចេះតែ​ទទួល​យក​ក៏​មិន​ត្រឹមត្រូវ​ដែរ។​ គាត់​ទទួល​យក​ល្មម​ដែល​ធ្វើឲ្យ​ចិត្ត​គាត់​ត្រជាក់​ គាត់​ស្ងប់។ អញ្ចឹង​អាការៈ​ទុក្ខ​លំបាក​ហ្នឹង​បាន​ថយ​ទៅតាម​ការ​ប្រតិបត្តិ​តាម​ព្រះពុទ្ធ​សាសនា​ហ្នឹង។​ ទាំងអស់​ហ្នឹង​ហើយ​ដែល​គាត់​ដោះស្រាយ​ដោយ​ខ្លួន​គាត់។​ លើស​ពី​នេះ​ មាន​ព្រះសង្ឃ​ មាន​ពុទ្ធ​បរិស័ទ​បាន​ចេះដឹង​ដោយសារ​គាត់​ធ្លាប់​រងគ្រោះ​ ធ្វើ​ទេសនា​ ធ្វើ​សម្មាធិ​ ធ្វើ​វិបស្សនា​ ដើម្បី​ជួយ​រំលែក​គ្នា​ ឲ្យ​អារម្មណ៍​មូល​ កាត់ផ្តាច់​ចេញ​ពី​បរិយាកាស​ខាងក្រៅ​ដែល​តែងតែ​នាំមក​ទុក្ខ​លំបាក​ប៉ះពាល់​អារម្មណ៍។​ គាត់ធ្វើ​យ៉ាង​នេះ​ឲ្យ​អារម្មណ៍​គាត់​មិនសូវ​យកចិត្ត​ទុកដាក់​ខ្លាំង​ទៅលើ​អ្វី​ដែល​ជា​ការ​ប៉ះទង្គិច។​ លើស​ពី​នេះ​ទៀត​ នៅក្នុង​ព្រះពុទ្ធសាសនា​ហ្នឹង​ដែរ​ យើង​ឃើញ​ថា​ នៅ​ថ្ងៃ​សីល​ ចាស់ៗ​នាំ​គ្នា​ទៅ​វត្ត​ ទៅ​សុំ​សីល​ ដល់​គាត់​សុំ​សីល​ហើយ​ ពេល​ថ្ងៃ​ត្រង់​ គាត់​ពិសារ​បាយ​ជុំ​គ្នា។​ រួច​ពី​ពិសារ​បាយ​ គាត់​និយាយ​រឿងរ៉ាវ​ពីនេះ​ពីនោះ​អំពី​ទុក្ខ​លំបាក​របស់​គាត់។ ​ឱកាស​នេះ​ហើយ​ជា​ឱកាស​ដែល​ គាត់​ចែក​រំលែក​បទពិសោធន៍​គ្នា​ទៅវិញ​ទៅមក​ដើម្បី​ដោះស្រាយ​បញ្ហា​របស់​គាត់​ដែល​មាន​រៀងៗ​ខ្លួន។

វីអូអេ៖ បើ​តាម​បទពិសោធន៍​របស់​លោក​សាស្រ្តាចារ្យ​ផ្ទាល់​ក្នុង​ការ​ជួយ​ព្យាបាល​ប្រជាពលរដ្ឋ​ខ្មែរ​ដែល​រងគ្រោះ​ដោយសារ​សុខភាព​ផ្លូវចិត្ត​ តើ​លោក​សាស្រ្តាចារ្យ​បាន​ជួយ​ពួកគាត់​ដោះស្រាយ​បញ្ហា​ផ្លូវចិត្ត​តាម​វិធីសាស្រ្ត​ណា​ខ្លះ?

សាស្រ្តាចារ្យ ​កា​ ស៊ុនបូណាត៖ជា​ទូទៅ​គ្រួសារ​ ឬក៏​សង្គម​តែងតែ​មិន​សូវ​យល់ថា អ្នក​កើត​ជំងឺ​ផ្លូវចិត្ត​​​មាន​ជំងឺ​ទេ​ ឬក៏​មិន​យល់​ពី​ជំងឺ​ដែរ។​ គេក៏​មិនបាន​យល់​ពី​ស្ថានភាព​ពិត​ថា​ ហេតុអ្វី​បានជា​គាត់​មាន​អាកប្បកិរិយា​ ឬ​ឥរិយាបថ​អញ្ចឹង។​ ដល់​ពេល​គាត់​មក​ជួប​យើង​ យើង​សម្តែង​ទឹកចិត្ត​ កាយវិការ​ និង​ពាក្យ​សំដី​ ដែល​យើង​ហៅ​ថា​ «ព្រហ្មវិហារធម៌»។​ ទាំងអស់​នេះ​គឺជា​អ្វី​ដែល​គាត់​រងចាំ​យូរ​ណាស់​មកហើយ​ថា​ នៅពេលណា​មួយ​​បាន​គេ​ជឿ​គាត់​ បាន​គេ​ជួយ​ឈឺឆ្អាល​គាត់​ គេ​ប្រាកដជា​ដឹង​ថា​ គាត់​ឈឺ។​ ដល់​យើង​សម្តែង​អញ្ចឹង​ទៅ​​ គាត់​មាន​ការ​រំភើប​ គាត់​សប្បាយ​ចិត្ត​ គាត់​ទុកចិត្ត​យើង​ គាត់​ហ៊ាន​និយាយ​អ្វីៗ​ ទាំងអស់។​ លើសពី​នេះ​ទៀត​ ចំពោះ​អ្នក​ខ្លះ​ដែល​កាច​ អ្នក​ខ្លះ​ដែល​ខ្លាច​ ជួនកាល​គាត់​មាន​អារម្មណ៍​ ដែល​គេ​ហៅ​ថា​ Hallucination​ ចេះតែ​ឃើញ​ ឬ​ចេះតែ​ឮ​អ្វី​ ដែល​អ្នកដទៃ​មិន​ឃើញ​ មិន​ឮ​ តែ​មាន​តែខ្លួនគាត់​ទេ​ដែល​​ឮ​ ដែល​ចេះតែ​ស្រមៃ​គិត​រឿង​អី​អាក្រក់ៗ​ ដល់​អ្នក​នៅក្នុង​ក្រុម​គ្រួសារ​ជាមួយ​គាត់​រក​យល់​អត់​បាន​ អញ្ចឹង​គាត់​ធ្វើ​អ្វី​ទៅ​អត់​ស៊ី​ជាមួយនឹង​អ្វី​ដែល​អារម្មណ៍​អ្នក​ជំងឺ​កំពុងតែ​ទទួល​ទេ។​ យើង​ជា​គ្រូពេទ្យ​ យើង​ធ្លាប់​មើល​ជំងឺ​ យើង​សង្កេត​មើល​ឥរិយាបថ​ និង​ភិនភាគ​ហ្នឹង​ យើង​ដឹង​ថា​ គាត់​មាន​សម្តី​ណាមួយ​ដែល​ឮ​ក្នុង​ត្រចៀក​គាត់​ គេ​គំរាមកំហែង​ គេ​សំឡុត​គាត់​ ឬ​គាត់​ឃើញ​អាការៈ​ ឬក៏​រូបភាព​អី​មួយ​អាក្រក់​ ហើយ​ធ្វើឲ្យ​ខ្លាច។​ អញ្ចឹង​ដោយសារ​ឃើញ​អញ្ចឹង​ យើង​បាន​ជួយ​លើក​ទឹកចិត្ត​គាត់​ និង​ជួយ​ការពារ​គាត់​ថា​ អត់​មាន​អ្នកណា​គំរាមកំហែង​គាត់​បាន​ទេ។​ ឥឡូវ​នេះ​គេ​នៅ​ជុំវិញ​ដើម្បី​ជួយ​គាត់​ រូបភាព​ដែល​ឃើញ​ហ្នឹង​ជា​រូបភាព​មែន​ តែ​មិនមែន​ជា​រូបភាព​ពិត​ទេ។​ រូប​ហ្នឹង​ គាត់​ឃើញ​តែ​ម្នាក់ឯង​ទេ​ តែ​យើង​អត់​ឃើញ​ទេ​ ហើយ​រូបភាព​ទាំងអស់​ហ្នឹង​មិន​អាច​ធ្វើ​អ្វី​គាត់​បាន​ទេ​ ព្រោះ​គាត់​ឃើញ​យូរ​ហើយ។​ មក​ទល់​នឹង​ពេល​នេះ​ រាងកាយ​គាត់​មិនបាន​ប៉ះពាល់​របួស​អ្វី​ទេ។

ករណី​ណា​ដែល​គាត់​បាត់​ម្ចាស់ការ​ ករណី​ណា​ដែល​មិន​អាច​ប្រាស្រ័យ​ទាក់ទង​គ្នា​បាន​ និយាយ​គ្នា​ស្តាប់​មិន​បាន​ ឬក៏​ក្នុង​ករណី​ណា​ដែល​គាត់​និយាយ​ស្តាប់​គ្នា​បាន​ក៏ដោយ​ តែ​គាត់​ស្ថិត​ក្នុង​ស្ថានភាព​មួយ​ដែល​អាការៈ​ហ្នឹង​អាច​មាន​គ្រោះថ្នាក់​ដល់​គាត់​ ឬក៏​ដល់​អ្នកដទៃ​ ដូច្នេះ​ចាំបាច់​បំផុត​យើង​ត្រូវ​ប្រើ​ថ្នាំ​ដើម្បីឲ្យ​គាត់​ស្ងប់​ និង​ធានា​បាន​សុវត្ថិភាព​សម្រាប់​គាត់​ និង​អ្នកដទៃ។​ នៅ​ពេលណា​គាត់​ស្ថិត​ក្នុង​ស្ថានភាព​ល្អ​ ដែល​យើង​ប្រាស្រ័យ​ទាក់ទង​និយាយ​គ្នា​ទៅ​បាន​ ពេលនោះ​ហើយ​បន្ថែម​ទៅលើ​ការ​ប្រើប្រាស់​ថ្នាំ​ យើង​ត្រូវ​ធ្វើការ​ប្រឹក្សា​ ដែល​ភាសា​អង់គ្លេស​ហៅ​ថា​ Counseling​ និង​ការ​ព្យាបាល​ដោយ​ចិត្តសាស្រ្ត​ ដែល​ភាសា​អង់គ្លេស​ហៅ​ថា​ Psychotherapy​ ទៅតាម​បែបបទ​នានា​ដែល​វា​តម្រូវឲ្យ​ធ្វើ។​ បន្ថែម​ពី​លើ​នេះ​ទៀត​ យើង​ត្រូវ​ធ្វើ​ការ​អប់រំ​អ្នកជំងឺ​ឲ្យ​យល់​ពី​ជំងឺ​ កុំឲ្យ​ភ័យ​តក់ស្លុត​ ដែល​ភាសា​អង់គ្លេស​ហៅ​ថា​ Psycho-education​ ព្រមទាំង​អប់រំ​ក្រុម​គ្រួសារ​ឲ្យយល់​ពី​អ្នកជំងឺ​ហ្នឹង​ និង​ថែមទាំង​ដោះស្រាយ​រាល់​វិបត្តិ​ និង​ទំនាស់​ដែល​មាន​រវាង​អ្នកជំងឺ​ជាមួយ​ក្រុម​គ្រួសារ​ ព្រោះតែ​ក្រុម​គ្រួសារ​មិន​យល់​ពី​អ្នកជំងឺ​ ដែល​ភាសា​អង់គ្លេស​ហៅ​ថា​ Family therapy​ និង​មួយ​ទៀត​គឺ​ការ​ដោះស្រាយ​បញ្ហា​ដែល​ភាសា​អង់គ្លេស​ហៅ​ថា​ Problem solving។​ អញ្ចឹង​ក្នុង​ករណី​ដែល​មាន​អ្នកជំងឺ​ម្នាក់​មាន​ជំងឺ​ផ្លូវចិត្ត​ វា​មិនមែន​ដូចជា​ជំងឺ​ផ្លូវកាយ​ទេ។​ ជំងឺ​ផ្លូវចិត្ត​វា​ជំពាក់ជំពិន​ច្រើន​ណាស់។ ជួន​វា​ជំពាក់ជំពិន​រវាង​អ្នក​ជំងឺ​ជាមួយ​នឹង​នរណា​ម្នាក់​នៅ​ជាមួយ​ក្រុម​គ្រួសារ។​ អញ្ចឹង​ត្រូវ​រក​មនុស្ស​គន្លឹះ​ដែល​ជា​អ្នក​មាន​ការ​ជំពាក់​ជំពិន​មក​រួមគ្នា​ទាំងអស់​ ដើម្បី​ដោះស្រាយ​ឲ្យ​យល់គ្នា​ទៅវិញ​ទៅមក​ ដើម្បី​រៀបចំ​កសាង​បរិយាកាស​សង្គម​ ដែល​គាត់​នឹង​ត្រឡប់​ទៅ​នៅ​វិញ​ឲ្យ​ល្អ។ បើ​យើង​មិន​ធ្វើ​អញ្ចឹង​ទេ​ គាត់​ជា​តែ​នៅក្នុង​មន្ទីរពេទ្យ​ទេ​ ដល់​គាត់​ត្រឡប់​ទៅវិញ​ វា​កើត​រឿង​ដដែល​ ឈឺ​វិញ​ដដែល។

វីអូអេ៖ តើ​លោក​សាស្រ្តាចារ្យ​មាន​អនុសាសន៍​ ឬ​ដំណោះស្រាយ​ណាមួយ​ទេ​ក្នុង​ការ​ដោះស្រាយ​បញ្ហា​សុខភាព​ផ្លូវចិត្ត​នៅក្នុង​ប្រទេស​កម្ពុជា​ឲ្យ​មាន​ប្រសិទ្ធិភាព​ទេ?

សាស្រ្តាចារ្យ ​កា​ ស៊ុនបូណាត៖ប្រជាពលរដ្ឋ​ដែល​រងគ្រោះ​ដោយ​សង្រ្គាម​ក្តី​ ដោយ​របប​ប៉ុល ពត​ក្តី​ ឬក៏​ក្រោយ​មក​ទៀត​ ដោយសារតែ​ក្រោយ​សង្រ្គាម​ ស្ថានភាព​មិនបាន​ល្អ​ទេ។​ គ្រប់​ប្រទេស​ ប្រទេស​ណា​ក៏​ដូច​ប្រទេស​ណា​ដែរ​ តែ​ក្រោយ​សង្រ្គាម​ជួប​ការ​លំបាកលំបិន​ដូចគ្នា។​ វា​មិន​ខុសពី​ប្រទេស​ខ្មែរ​យើង​ក្រោយ​ពី​សង្រ្គាម​លោក​លើក​ទី​២​បាន​រលត់​ទៅ​ទេ​គឺ​រស់​ដោយ​លំបាក។ អញ្ចឹង​ទុក្ខ​លំបាក​ថ្មី​របស់​ប្រជាពលរដ្ឋ​យើង​ដែល​រងគ្រោះ​ទល់នឹង​របប​ប្រល័យ​ពូជសាសន៍​ក្តី​ ដោយសារ​សង្រ្គាម​ក្តី​ និង​ទុក្ខ​លំបាក​របស់​ប្រជាពលរដ្ឋ​កើត​ស្រករ​ក្រោយ​ក្តី​ ធំ​ជាង​គេ​គឺ​ភាព​ក្រីក្រ​នេះ​ឯង។​ ដូច្នេះ​ការ​អភិវឌ្ឍ​ប្រទេស​ជា​ការ​មួយ​ ជួយ​មួយ​ចំណែក​ធំ​ ធ្វើឲ្យ​ប្រជាពលរដ្ឋ​មាន​សង្ឃឹម​ និង​ជួយ​គាត់​បន្ថយ​ការ​លំបាក​ដែល​ជា​ផ្នែក​មួយ​ធ្វើឲ្យ​ភាព​តោកយ៉ាក​នេះ​ វិបត្តិ​ទាំង​ប៉ុន្មាន​ហ្នឹង​ ដែល​ជា​កត្តា​ធ្វើឲ្យ​ជំងឺ​ផ្លូវចិត្ត​កាន់តែ​ធ្ងន់។ អញ្ចឹង​ការ​អភិវឌ្ឍ​ប្រទេស​ជា​រឿង​មួយ​ធំ​ណាស់​ ដែល​អាច​ឲ្យ​ប្រជាពលរដ្ឋ​យើង​ធូរស្រាល​ពី​កត្តា​ដែល​នាំឲ្យ​កើត​ជំងឺ​ផ្លូវចិត្ត​ និង​កត្តា​ធ្វើឲ្យ​ជំងឺ​ផ្លូវចិត្ត​កាន់តែ​ធ្ងន់ធ្ងរ។​ កាលណា​ធូរស្រាល​ជីវភាព​ទៅ​ គេ​មាន​ឱកាស​នឹង​ទៅ​ព្យាបាល​បាន។​ កាលណា​តែ​រក​មួយ​ថ្ងៃ​សម្រាប់​មួយ​ថ្ងៃ​ គឺ​គ្មាន​ឱកាស​នឹង​ទៅ​ព្យាបាល​ទេ។​ ហេតុ​ដូច្នេះ​ហើយ​ សូម​ឲ្យ​ ពិភពលោក​ទាំងមូល​មើល​ឃើញ​នូវ​ទុក្ខសោក​លំបាក​របស់​ប្រជាពលរដ្ឋ​ដែល​រងគ្រោះ​ដោយសារ​សង្រ្គាម​ ដោយសារ​គ្រោះ​មហន្តរាយ​នា​ពេល​បច្ចុប្បន្ន​ មេត្តា​មើល​ឃើញ​យុទ្ធសាស្រ្ត​អភិវឌ្ឍ​ប្រទេស​ដោយ​ទូលាយ​ ដើម្បី​ជួយ​អ្នកក្រីក្រ​ផង​ និង​អ្នករងគ្រោះ​ដោយសារ​ជំងឺ​ផ្លូវចិត្ត​ផង​ ដែល​ជា​មធ្យោបាយ​ល្អ​ប្រសើរ​ណាស់។​ មានតែ​ប៉ុណ្ណឹង​ទេ​ ដែល​ជា​គន្លឹះ​ធំ​ជួយ​អ្នកក្រីក្រ​ឲ្យបាន​ធូរស្រាល។​ ជីវភាព​តានតឹង​ជា​កត្តា​មួយ​ធ្វើឲ្យ​ជំងឺ​ផ្លូវចិត្ត​កាន់តែ​ធ្ងន់ធ្ងរ​ តែ​បើ​យើង​អភិវឌ្ឍ​ប្រទេស​បាន​ល្អ​ទៅ​ ជីវភាព​របស់​គេ​នឹង​បាន​ធូរស្រាល។​ អញ្ចឹង​បញ្ហា​ផ្លូវចិត្ត​គាបសង្កត់​ហ្នឹង​ក៏​ថយ។​ គ្នា​អាច​មាន​ឱកាស​រក​ប្រាក់កាស​ដើម្បី​រស់នៅ​ ហើយ​ក៏​មាន​ប្រាក់​កាស​ខ្លះៗ​ដើម្បី​ព្យាបាល​ជំងឺ​ដែរ។​ វា​ជា​រឿង​មួយ​ក្នុង​សម័យ​ឥឡូវ​នេះ​ សម្រាប់​ប្រទេស​កម្ពុជា​ក៏​ដូចជា​ប្រទេស​ដទៃ​ដែរ។​ ការ​បើក​ទូលាយ​ជួយ​អភិវឌ្ឍ​ប្រទេស​កម្ពុជា​ពី​គ្រប់​មជ្ឈដ្ឋាន​ វា​ជា​មធ្យោបាយ​ដ៏​ធំ​ ដ៏​សំខាន់​សម្រាប់​ដោះស្រាយ​រាល់​ការ​លំបាក​ទាំង​ប៉ុន្មាន​ដែល​នាំឲ្យ​កើត​ជំងឺ​ផ្លូវចិត្ត​ ឬក៏​រាល់​កត្តា​ទាំង​ប៉ុន្មាន​ដែល​ជំរុញឲ្យ​ជំងឺ​ផ្លូវចិត្ត​កាន់តែ​ធ្ងន់។

មួយវិញទៀត​ យើង​ត្រូវ​គិត​ថា​ ជំងឺ​ផ្លូវចិត្ត​នេះ​ទាក់ទង​នឹង​កត្តា​៣​ គឺ​កត្តា​ជីវសាស្ត្រ​ កត្តា​ចិត្តសាស្រ្ត​ និង​កត្តា​សង្គម​ ប៉ុន្តែ​សម្រាប់​ប្រទេស​កម្ពុជា​ យើង​ត្រូវ​ថែម​មួយ​ទៀត​គឺ​កត្តា​ជំនឿ។​ អញ្ចឹង​បើ​កត្តា​៤​ ហ្នឹង​ជា​កត្តា​នាំឲ្យ​កើត​ជំងឺ។ យើង​ដោះស្រាយ​វិញ។​ យើង​ត្រូវ​ដោះស្រាយ​មូលហេតុ​របស់​វា។​ កត្តា​ជីវសាស្រ្ត​ យើង​ត្រូវ​ប្រើ​ឱសថ​ដើម្បី​កែ​អ្វី​ដែល​ដំណើរការ​មិន​ប្រក្រតី​ ដែល​វា​បាត់​លំនឹង​នៅក្នុង​ប្រព័ន្ធ​ខួរក្បាល​ដែល​គ្រប់គ្រង​អារម្មណ៍។​ កត្តា​ចិត្តសាស្រ្ត​ គឺ​យើង​ធ្វើការ​អប់រំ​ មាន​ព្រះពុទ្ធសាសនា​ មាន​ចលនា​អប់រំ​សុខភាព​ផ្លូវចិត្ត​ និង​មាន​អ្នក​ជំងឺ​ជាច្រើន​ដែល​បាន​ធូរស្បើយ​បាន​អប់រំ​អ្នកដទៃ​ផងដែរ​ ហើយ​ប្រជាពល​រដ្ឋ​ឥឡូវ​ ដោយ​គាត់​បាន​យល់ដឹង​ ភ្លឺស្វាង​ គាត់​ក៏​មាន​ឥរិយាបថ​ ទស្សនៈ​ល្អ។ គាត់​យល់​អធ្យាស្រ័យ​រវាង​គ្នា​និង​គ្នា​ ដែល​បង្កើត​ជា​បរិយាកាស​ល្អ​ ឲ្យ​ម្នាក់ៗ​មាន​ផ្លូវចិត្ត​បាន​ស្រឡះ។​ កត្តា​សង្គម​ បើ​យើង​អភិវឌ្ឍ​ប្រទេស​ជាតិ​ឲ្យ​បាន​ល្អ​ទៅ​ វា​ជា​រឿង​មួយ​ជួយ​ហើយ ​ដូចជា​រាជ​រដ្ឋាភិបាល​ខំ​ប្រឹង​សព្វ​យ៉ាង​ទាំងអស់។​ ក្រៅពី​នេះ​ កត្តា​ជំនឿ​ គឺ​យើង​តម្រង់​ជំនឿ​ហ្នឹង ​កុំឲ្យ​ជឿ​ជ្រុល​ ជឿ​ខុស​ ដូចជា​នៅពេល​ដែល​ឪពុក​ម្តាយ​ស្លាប់​បាត់​ទៅ​ ជិត​ពេល​ភ្ជុំ​ ជិត​ពេល​ចូលឆ្នាំ​ ឬ​ពេលខ្លះ​យល់​សប្តិ​ឃើញ​ឪពុក​ម្តាយ​ក្រ​រហេមរហាម​ ធ្វើឲ្យ​ស្រណោះ​នឹក​ដល់​គាត់​ ហើយ​ចេះតែ​យល់សប្តិ​ពីរបី​ថ្ងៃ​ជាប់ៗ​គ្នា​ទៀត​។ អារម្មណ៍​ហ្នឹង​ធ្វើឲ្យ​គាត់​សោកសៅ​ជាច្រើន​អាទិត្យ​ទៅ​ ទៅជា​ធ្លាក់​ទឹកចិត្ត។ ដូច្នេះ​ដើម្បី​ដោះស្រាយ​បញ្ហា​ហ្នឹង​ យើង​ធ្វើ​ទៅតាម​សទ្ធា​ដែល​យើង​មាន​ លុយ​តិច​ក៏ដោយ​ យើង​ធ្វើ​ម្ហូប​មួយ​ស្រាក់​អី​ ទៅ​បង្សុកូល​ជូន​ដល់​ព្រលឹង​ម៉ែ​ឪ​ ជីដូន​ជីតា​ទៅ​ អារម្មណ៍​គាត់​ស្រឡះ​ហើយ។​ ការ​ធ្វើ​បែប​នេះ​ វា​ធ្វើឲ្យ​មនុស្ស​នោះ​បាន​ជ្រះស្រឡះ​ថា ​ជីដូន​ជីតា​ហ្នឹង​បាន​ស្ងប់ចិត្ត ​ហើយ​គាត់​បាន​ទទួល​ផល​អី​អស់​ហើយ​ ដល់​ហើយ​គាត់​មិនសូវ​យល់សប្តិ​អាក្រក់​ពី​ជីដូនជីតា​ដែល​បាន​ស្លាប់​បាត់ទៅ។​ អារម្មណ៍​គាត់​ហ្នឹង​ ហើយ​នឹង​ការ​លំបាក​ ធ្លាក់​ទឹកចិត្ត​អី​ក៏​ធូរស្រាល​ដែរ។​ ដូច្នេះ​ យើង​មាន​វិធី​ ៤​ ធំៗ​ដូច​ខ្ញុំ​បាន​ជម្រាប​ដើម្បី​ដោះស្រាយ​ទៅតាម​ស្ថានភាព​របស់​អ្នក​ជំងឺ​ម្នាក់ៗ៕

This posting includes an audio/video/photo media file: Download Now

ព័ត៌មាន​អន្តរជាតិ៖ ២៦ តុលា

Posted: 25 Oct 2011 10:00 PM PDT

ព័ត៌មានចុងក្រោយបំផុត៖

អាស៊ី៖ ពួក​អាជ្ញាធរ​ក្នុង​ប្រទេស​ថៃ ​កំពុង​ផ្តោតលើ​វិធានការណ៍​ដ៏​ម៉ឺងម៉ាត់​ ខណៈពេល​ដែល​ពួកគេ​ ព្យាយាម​រារាំង​កុំឲ្យ​ទឹក​ទន្លេ​ចៅថាយ៉ា​ហូរ​ចេញ​ពី​មាត់ច្រាំង​ និង​ជន់លិច​ភាគ​កណ្តាល​ទីក្រុង​បាងកក។

តួកគី៖ ក្រុម​អ្នក​ជួយ​សង្គ្រោះ​នៅ​តំបន់​ភាគ​អាគ្នេយ៍​ប្រទេស​តួកគី ​កំពុង​បន្ត​ស្វែងរក​អ្នក​នៅរស់​ពី​គ្រោះរញ្ជួយដី​ដ៍​មហន្តរាយ​កាល​ពី​ថ្ងៃ​អាទិត្យ​ ដែល​បាន​សម្លាប់​មនុស្ស​យ៉ាងតិច​៤៥៩​នាក់​ និង​ធ្វើឲ្យ​មនុស្ស​១​ពាន់​៣​រយ​នាក់​ទៀត​រងរបួស។

លីប៊ី៖ មេដឹកនាំ​អន្តរកាល​នៃ​ប្រទេស​លីប៊ី​បាន​ជំរុញឲ្យ​អង្គការ​អូតង់​បន្ត​បេសកម្ម​របស់​ខ្លួន​នៅក្នុង​ប្រទេស​យ៉ាងហោច​ណាស់​រហូត​ដល់​ចុង​ឆ្នាំ​នេះ​ដែរ។

ទុយនីស៊ី៖ មន្រ្តី​រៀបចំ​ការ​បោះឆ្នោត​របស់​ប្រទេស​ទុយនីស៊ី​និយាយ​ថា​ ពួកគេ​នឹង​ប្រកាស​លទ្ធផល​ចុងក្រោយ​នៃ​ការ​បោះឆ្នោត​កាល​ពី​ថ្ងៃ​អាទិត្យ​នៅ​ថ្ងៃ​ពុធ​នេះ។

ស៊ីរី៖ នៅ​ថ្ងៃ​ពុធ​នេះ​ គណៈកម្មការ​សម្ព័ន្ធភាព​អារ៉ាប់​កំពុង​ជួប​ប្រជុំ​ជាមួយ​ប្រធានាធិបតី​ស៊ីរី Bashar al–Assad​ ដើម្បី​ពិភាក្សា​ពី​លទ្ធភាព​នៃ​ការ​ចាប់ផ្តើម​កិច្ច​សន្ទនា​រវាង​រដ្ឋាភិបាល​ស៊ីរី​និង​មេដឹកនាំ​គណបក្ស​ប្រឆាំង។

អាហ្វហ្គានីស្ថាន៖ មន្រ្តី​អាហ្វហ្គានីស្ថាន​និយាយ​ថា​ ប្រធានាធិបតី​ Hamid Karzai​ គ្រោងនឹង​ដាក់​ឈ្មោះ​ខេត្ត​ចំនួន​១៧​ដែល​កងទ័ព​អាហ្វហ្គានីស្ថាន​នឹង​ទទួល​រ៉ាប់រង​ខាង​សន្តិសុខ​បន្តពី​កងទ័ព​ចម្រុះ​របស់​អង្គការ​អូតង់​ដែល​ដឹកនាំ​ដោយ​សហរដ្ឋ​អាមេរិក។

សហរដ្ឋ​អាមេរិក៖ លោក​រដ្ឋមន្រ្តី​ក្រសួង​ការពារ​ប្រទេស​សហរដ្ឋ​អាមេរិក​ Leon Panetta​ បាន​អញ្ជើញ​ទៅដល់​រដ្ឋធានី​សេអ៊ូល​ ដែល​ជា​ដំណើរ​បំពេញ​ទស្សនកិច្ច​ចុងក្រោយ​បង្អស់​របស់​លោក​នៅ​ទ្វីប​អាស៊ី​ ក្នុង​គោលបំណង​មួយ​ផ្នែក​ដើម្បី​បញ្ជាក់​សារជាថ្មី​ដល់​សម្ព័ន្ធមិត្ត​ពី​ការតាំងចិត្ត​របស់​សហរដ្ឋ​អាមេរិក​នៅក្នុង​តំបន់។

កូរ៉េ​ខាងត្បូង/រុស្ស៊ី៖ បេសកជន​កំពូល​ខាង​អាវុធបរមាណូ​របស់​ប្រទេស​កូរ៉េ​ខាងត្បូង​ បាន​ធ្វើ​ដំណើរ​ទៅកាន់​ប្រទេស​រុស្ស៊ី​នៅពេល​ដែល​មាន​ការ​ខិតខំ​ប្រឹងប្រែង​បង្កើន​ល្បឿន​ដើម្បី​បង្កើត​លក្ខខណ្ឌ​សម្រាប់​បន្ត​ការ​ចរចារ​៦​ភាគី​ស្តីពី​កម្មវិធី​មរមាណូ​របស់​ប្រទេស​កូរ៉េ​ខាងជើង។

ជប៉ុន៖ យន្តហោះ​ប្រភេទ​ 787 Dreamliner​ របស់​ក្រុមហ៊ុន​ Boeing​ដែល​គេ​រង់ចាំ​ជា​យូរ​មកហើយ​ បាន​ហោះ​ចេញពី​រដ្ឋធានី​តូក្យូ​នៅ​ថ្ងៃ​ពុធ​នេះ​ ដែល​ជា​ការ​ហោះហើរ​ផ្នែក​សេវា​ពាណិជ្ជកម្ម​លើក​ដំបូង​ ក្នុង​រយៈពេល​ច្រើន​ជាង​៣​ឆ្នាំ​បន្ទាប់​ពី​យន្តហោះ​ដ៏​ថ្មី​ស្រឡាង​នេះ​បាន​គ្រោង​នឹង​ហោះហើរ។

ធនាគារ​ពិភពលោក៖ លោក​ Robert Zoellick​ ប្រធាន​ធនាគារ​ពិភពលោក​និយាយ​ថា​ កម្មវិធី​ថ្មីៗ​អាច​ជា​ការ​ចាំបាច់​ដើម្បី​ជួយ​ប្រទេស​កំពុង​អភិវឌ្ឍ​ដែល​រង​ការ​ប៉ះពាល់​ពី​វិបត្តិ​បំណុល​នៅ​អឺរ៉ុប។

<!--AV-->

ព័ត៌មាននៅពេលមុននេះ៖

<!--IMAGE-RIGHT-->

ចិន​៖ ក្រុម​និរទេស​ខ្លួន​នាំមុខ​មួយ​របស់​ជនជាតិ​ទីបេ​ និយាយ​ថា​ព្រះសង្ឃ​ព្រះ​ពុទ្ធ​សាសនា​មួយ​អង្គ​ទៀត​បាន​ដុត​​ខ្លួន​ក្នុង​ប្រទេស​ចិន​ភាគ​និរតី​ នៅ​ក្នុង​ការ​ដុត​ខ្លួន​ជាបន្ត​បន្ទាប់​ដែល​មាន​គោល​បំណង​​ប្រឆាំង​តវ៉ា​ការ​គ្រប់​គ្រង​របស់​ចិន​នៅ​ក្នុង​តំបន់​នោះ។

កូរ៉េ​ខាងជើង​៖ ការ​ពិភាក្សា​រវាង​សហរដ្ឋ​អាមេរិក​និង​ប្រទេស​កូរ៉េ​ខាង​ជើង​ស្តីពី​ការបន្ត​ការ​ចរចារ​អាវុធ​នុយក្លេអ៊ែ​រដែល​បាន​ជាប់​គាំង​​បាន​បញ្ចប់​ក្នុង​ទីក្រុង​ហ្សឺណែវ ដោយ​មន្រ្តី​សហរដ្ឋ​អាមេរិក​ហៅ​ការចចារ​នោះ​ថា​មាន​វិជ្ជមាន​ហើយ​និងការ​ស្ថាបនា។

ស៊ីរី​៖ កង​កម្លាំង​សន្តិសុខស៊ីរី​បាន​ប៉ះទង្គិច​ជាមួយ​​ពួក​ទាហាន​រត់​ចោល​ជួរ​នៅ​លើ​ផ្លូវ​មួយ​ក្នុង​តំបន់​ពាយ័ព្យប្រទេសស៊ីរី។

លីប៊ី​៖ មន្រ្តី​អាជ្ញាធរ​បណ្តោះ​អាស័ន្ន​លីប៊ី​និយាយ​ថា​សព​របស់​អតីត​មេដឹកនាំ​ Moammar Gadhafi ​ដែល​ត្រូវ​គេ​បណ្តេញ​ចេញ​ពី​អំណាច​​បាន​ត្រូវ​កប់​ក្នុង​ទីកន្លែង​សម្ងាត់មួយ​ដែល​មិនប្រាប់​ឲ្យដឹង។

ទុយនីស៊ី​៖ គណបក្ស​អ៊ីស្លាម​និយម​ផ្លូវ​កណ្តាលនៅ​ទុយនីស៊ីបាន​ចាត់​វិធាន​ការណ៍​បង្កើត​រដ្ឋាភិបាល​ចម្រុះ ​ក្រោយពី​បាន​និយាយ​ថា​ខ្លួន​បាន​ឈ្នះ​សន្លឹក​​ឆ្នោត​ល្មម​គ្រប់​គ្រាន់​នៅក្នុង​ការ​បោះឆ្នោត​កាល​ពី​ថ្ងៃ​អាទិត្យ​ដើម្បីប្រកាស​ជ័យ​ជំនះ​។

សហរដ្ឋ​អាមេរិក​៖ កាលពី​ថ្ងៃ​អង្គារ​ សហរដ្ឋ​អាមេរិក​​​បាន​រំលាយ​គ្រាប់​បែក​នុយក្លេអ៊ែ​ B53 ​ចុង​ក្រោយ​​ក្នុង​សម័យ​សង្គ្រាម​ត្រជាក់​ ដោយ​ការបញ្ចប់​អាវុធ​​មួយ​ដ៏ខ្លាំង​បំផុត​នៅ​ក្នុង​ឃ្លាំង​អាវុធ​នុយក្លេអ៊ែរ​របស់​អាមេរិក។

អឺរ៉ុប​៖ មេដឹកនាំ​សហភាព​អឺរ៉ុប​កំពុង​បញ្ចប់​ផែនការ​ដើម្បី​ដោះស្រាយ​​បំណុល​របស់​រដ្ឋាភិបាល​របស់​ទ្វីប​នោះ​មុនពេល​សន្និសីទ​កំពូល​​នៅ​ថ្ងៃ​នេះ​នៅ​ក្នុង​ទីក្រុង​ព្រុចសែល។

អាហ្វ្រិក​ខាងត្បូង​៖ រដ្ឋាភិបាល​ប្រទេស​អាហ្វ្រិក​ខាង​ត្បូង​បាន​បញ្ចេញ​ផែនការជួយ​សង្គ្រោះ​សេដ្ឋកិច្ច​ដែល​មាន​ទឹក​ប្រាក់​ 3,2​ ពាន់​លាន​ដុល្លា​ដែល​មាន​គោល​បំណង​ជួយ​ជំរុញ​ទិន្នផល​ឧស្សាហកម្ម​​ហើយនិង​បង្កើត​ការងារ​ក្នុង​ប្រទេស​ដែល​មាន​សេដ្ឋកិច្ច​ដ៍​ធំ​បំផុត​ក្នុង​តំបន់​វាល​ខ្សាច់​សាហារ៉ា។

សហរដ្ឋ​អាមេរិក​៖ ទំនុកចិត្ត​អ្នកប្រើទំនិញ​សហរដ្ឋ​អាមេរិក​បាន​ធ្លាក់​ចុះ​ដល់​កម្រិត​ទាប​បំផុត​ក្នុ​ង​រយៈពេល​២​ឆ្នាំ​ នៅ​ខណៈដែល​តម្លៃ​ផ្ទះ​បាន​ធ្លាក់​ចុះ​កាលពី​ឆ្នាំ​ទៅ៕

This posting includes an audio/video/photo media file: Download Now

ពុទ្ធ​បរិស័ទ​ខ្មែរ​នៅ​សហរដ្ឋ​អាមេរិក​ប្រារព្ធ​ពិធី​​បុណ្យ​កឋិន​ទាននៅ​វត្តពុទ្ធិការាម

Posted: 26 Oct 2011 07:46 AM PDT

ពុទ្ធ​បរិស័ទ​ខ្មែរ​នៅ​​តំបន់​រដ្ឋធានី​វ៉ាស៊ីនតោន​នៃ​សហរដ្ឋ​អាមេរិក ​បាន​នាំ​គ្នា​ប្រារព្ធពិធី​បុណ្យ​កឋិន​ទាន​យ៉ាង​អធិក​អធម​ ដើម្បី​វេរ​ប្រគេន​ទេយ្យ​ទាន​ដល់​ភិក្ខុ​សង្ឃ​ដែល​គង់​ចាំ​ព្រះ​វស្សា​អស់​បី​ខែ​កន្លង​មក​នេះ ​នៅ​ក្នុង​វត្ត​ពុទ្ធិការាម​ រដ្ឋ​មែរីលែន។ ការ​ប្រារព្ធ​ពិធី​បុណ្យ​នេះ​ គឺ​ជា​ឱកាស​ជួបជុំ​គ្នា​របស់​ពលរដ្ឋ​ខ្មែរ​អាមេរិកាំង​ផង​ និង​ក៏​ដើម្បី​រក្សា​អត្ត​សញ្ញាណ​​របស់​ខ្មែរ​នៅ​ឯ​នាយ​សមុទ្រ​នោះ​ផង។

វត្ត​អារាម​មិនមែន​ត្រឹម​តែ​ជា​ទី​សម្រាប់​តម្កល់​ក្បួន​គម្ពីរ​សាសនា​ប៉ុណ្ណោះ​ទេ​ តែ​វា​ក៏​ជា​កន្លែង​ថែ​រក្សា​វប្បធម៌​ ទំនៀម​ទម្លាប់​និង​​អត្ត​សញ្ញាណ​ផ្សេងៗ​ទៀត​របស់​ប្រជា​ជន​កម្ពុជា​ផង​ដែរ។

នៅ​ទី​នេះ​ ពលរដ្ឋ​អាមេរិកាំង​ដើម​កំណើត​ខ្មែរ​បាន​មក​ជួប​ជុំ​គ្នា​កាល​ពី​ថ្ងៃ​អាទិត្យ​ ទី​២៣ ខែ​តុលា​នេះ ដើម្បី​ប្រារព្ធ​ពិធី​បុណ្យ​កឋិន​ទាន​និង​ប្រតិបត្តិ​ទៅ​តាម​ទំនៀម​ទម្លាប់​សាសនា​របស់​ខ្លួន។

<!--AV-->

លោកស្រី ផ្លែក​ ឌីណា គឺ​ជា​អ្នក​ចូលរួម​ក្នុង​ពិធី​បុណ្យ​នេះ។

«ខ្ញុំ​ចូល​ចិត្ត​ធ្វើ​បុណ្យ​ជូន​ឪពុក​ម្តាយ​​ ជីតា​ជីដូន​ដែល​បាន​សុគត​ទៅ។​ ដូច្នេះ ខ្ញុំ​មក​ធ្វើ​បុណ្យ​បន្តៗ»។

ព្រះ​ចៅ​អធិការ ​​និង​គណៈកម្មការ​វត្ត​បាន​រៀបចំ​ពិធីបុណ្យ​នេះ​ឲ្យ​មាន​លក្ខណៈ​ជា​ខ្មែរ​សុទ្ធ​សាធ។

លោក​ទន់ សុវណ្ណ​គឺ​ជា​ប្រធាន​ពុទ្ធិកៈ​សមាគម​ខ្មែរ​ដែល​បាន​រៀបចំ​ពិធីបុណ្យ​ក្នុង​វត្ត​ពុទ្ធិការាម​នេះ នៅ​ក្រុង​សៀល​វរ​ស្រ្ពីង​នៃ​រដ្ឋ​មែរីលែន។

«ពុទ្ធ​បរិស័ទ​មក​ដល់​វត្ត​នេះ​ឡើង​ ភ្ញាក់​ព្រឺត​ថា​ ហ្អ៎​ ដូច​នៅ​ស្រុក​ខ្មែរ​អញ្ចឹង ធ្វើ​របៀប​ ធ្វើ​កិច្ច​ការ​អី ​ហើយ​អ្នក​ស្រុកដែល​មក​វត្ត​ហ្នឹង​ទៅ​ ក៏​និយាយ​គ្នា​ ដូច​ស្រុក​ខ្មែរ​អញ្ចឹង​ដែរ»។

ក្រៅពី​ដើម្បី​វេរ​ទេយ្យ​ទាន​ផ្សេងៗ​ ប្រគេន​ដល់​ព្រះ​ភិក្ខុ​សង្ឈ ​ការ​ប្រារព្ធ​ពិធី​បុណ្យ​នេះ​ក៏​មាន​គោល​បំណង​ថែ​រក្សា​អត្ត​សញ្ញាណ​របស់​ខ្មែរ​ និង​ទាក់​ទាញ​យុវជន​ យុវតី​ខ្មែរ​អាមេរិកាំង​ឲ្យ​ស្គាល់​ដើម​កំណើត​ឬ​វប្បធម៌​របស់​ឪពុក​ម្តាយ​របស់​ពួក​គេ​ដែរ។

អ្នកស្រី​ណារិន ជែមសុន (Narin Jameson)​ គឺ​ជា​អ្នក​ផ្តើម​បុណ្យ​កឋិន​ទាន​នេះ។

«ពេល​បុណ្យ​កឋិន​ ពេល​បុណ្យ​ចូលឆ្នាំ​ខ្មែរ​ និង​ពេល​ភ្ជុំ​បិណ្យ​ហ្នឹង​គឺ​ថា​ បុណ្យ​ធំៗ​បី​ហ្នឹង​ ធ្វើ​ឲ្យ​ឪពុក​ម្តាយ​ក្រុម​គ្រួសារ​ហ្នឹង ​នាំ​កូនៗ​ក្មេងៗ​ហ្នឹង​ដែល​ថា​ ចង់​ភ្លេច​សញ្ជាតិ​ខ្មែរ​ហ្នឹង​មក​ទៅ​ នឹក​ឃើញ​ដល់​ប្រទេស​ជាតិ​យើង​ឡើង​វិញ»។

កញ្ញា​តាន់ ស៊ូចេន​មក​ចូល​រួម​ពិធី​បុណ្យ​នេះ​ ដើម្បី​សិក្សា​ និង​បន្ត​វប្បធម៌​ខ្មែរ​ ជា​វប្បធម៌​របស់​ឪពុក​ម្តាយ​របស់​នាង។

«សម្រាប់​ខ្ញុំ​ វា​សំខាន់​ក្នុង​ការ​បន្ត​ទំនាក់​ទំនង​ជាមួយ​វប្បធម៌​របស់​ខ្ញុំ ដើម្បី​ស្គាល់​សាសនា​របស់​ខ្ញុំ។ ​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​នេះ​ វា​ហាក់​ដូច​ជា​វប្បធម៌​ហ្នឹង​កំពុង​បាត់​បង់​ ហើយ​ខ្ញុំ​ចង់​ធ្វើ​ឲ្យ​វា​នៅ​មាន​ជីវិត។ ​ខ្ញុំ​ចង់​បន្ត​វប្បធម៌​និង​កេរ​មរតក​របស់​ឪពុក​ម្តាយ​ខ្ញុំ»។

លោកស្រី វូ សំណាង​ ជា​បុគ្គលិក​សុខាភិបាល​ប្រចាំ​សង្កាត់​ Montgomery។ ​អ្នក​ស្រី​ឆ្លៀត​យក​ឱកាស​នៃ​ការ​ប្រារព្ធ​ពិធី​បុណ្យ​កឋិន​ទាន​នេះ​ ដើម្បី​ផ្តល់​ជូន​ពលរដ្ឋ​ខ្មែរ​នូវ​ការ​ចាក់​ថ្នាំ​បង្ការ​ជម្ងឺ​ផ្តាសាយ​ផង ដែរ។

លោកស្រី​អៀ ស៊ូសាន​សុខចិត្ត​ចំណាយ​ពេល​៣ម៉ោង​​ធ្វើ​ដំណើរ​មក​ចូល​រួម​បុណ្យ​កឋិន​ទាន​ ហើយ​ឆ្លៀត​ទទួល​យក​ការ​ចាក់​ថ្នាំ​បង្ការ​ជម្ងឺ​ផ្តាសាយ​នេះ​ដែរ៕

This posting includes an audio/video/photo media file: Download Now

Leave a Reply

If you have some guts to join or have any secret to share, you can get it published directly to this blog by using this address meaning once you send your article to this email, it will soon appear in this blog after verifying that it is not just spam!